نودیها:آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه ذیل آیات ۱۸۳ تا ۱۸۵ سوره مبارکه «بقره» در بخش نکته‌ها به جایگاه روزه در امت‌هاÙ‰ پیشین اشاره کرده است که در ادامه متن آن را می‌خوانیمØ›
از تورات و انجیل فعلÙ‰ نیز بر مÙ‰آید که روزه در میان یهود و نصارÙ‰ بوده و اقوام و ملل دیگر هنگام مواجه شدن با غم و اندوه، روزه مÙ‰گرفته‌اند، در «قاموس کتاب مقدس» آمده است: «روزه به طور کلّى در تمام اوقات، در میان هر طائفه، هر ملت و مذهب، در موقع ورودÙ اندوه و زحمتÙ غیر مترقبه، معمول بوده است».
و نیز از «تورات» بر مÙ‰آید که: موسÙ‰(علیه السلام) چهل روز روزه داشته است چنان که می‌خوانیم: «هنگامÙ‰ که من به کوه برآمدم تا لوح‌هاÙ‰ سنگ یعنÙ‰ لوح‌هاÙ‰ عهدÙ‰ را که خداوند با شما بست بگیرم، آنگاه چهل روز و چهل شب در کوه ماندم نه نان خوردم و نه آب نوشیدم».
و همچنین به هنگام توبه و طلبÙ خشنودÙ‰Ù خداوند، یهود روزه مÙ‰گرفتند: «قوم یهود غالباÙ‹ در موقعÙ‰ که فرصت یافته مÙ‰خواستند اظهار عجز و تواضع در حضور خدا نمایند روزه مÙ‰داشتند تا به گناهان خود اعتراف نموده به واسطه روزه و توبه، رضاÙ‰ حضرت اقدس الهÙ‰ را تحصیل نمایند».
«روزه اعظم با کفاره، محتمل است که فقط روزه یک روز سالیانه مخصوص بود که در میان طائفه یهود مرسوم بود. البته روزه‌هاÙ‰ موقتÙ‰ دیگر نیز از براÙ‰ یادگارÙ‰ خرابÙ‰ اورشلیم و غیره مÙ‰داشتند».
حضرت مسیح(علیه السلام) نیز چنان که از «انجیل» استفاده مÙ‰شود چهل روز روزه داشته مÙ‰نویسد: «آنگاه عیسÙ‰ به دست روح به بیابان برده شد تا ابلیس او را تجربه نماید و چون چهل شبانه‌روز روزه داشت آخر گرسنه گردید».
و نیز از «انجیل لوقا» بر مÙ‰آید که «حواریون» مسیح در بعضÙ‰ از اوقات مجاز به گرفتن روزه گردیده‌اند.
باز در «قاموس کتاب مقدس» آمده است: «بنابراین حیات حواریون و مؤمنین ایام گذشته، عمرÙ‰ مملوÙ‘ از انکار لذات و زحمات بÙ‰شمار و روزه دارÙ‰ بود».
به این ترتیب، اگر قرآن مÙ‰گوید «کما کÙتÙبÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ الÙ‘ÙŽذینÙŽ مÙنÙ’ قÙŽبÙ’لÙکÙم Ø›همان گونه که بر پیشینیان نوشته شد»(بقره/ ۱۸۳) شواهد تاریخÙ‰ فراوانÙ‰ دارد که در منابع مذاهب دیگر Ù€ حتÙ‰ بعد از تحریف Ù€ به چشم مÙ‰خورد.
فارس
💬 دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شود.