«نفل» به معنی زیادی هر چیزی استØŒ و «انفال» جمع آن است. به اموالی که مالک ندارد مانند: کوه‌هاØŒ بستر رودخانه‌هاØŒ مناطق متروک و اموال بی‌وارث و...(Û±)ØŒ و همچنین به غنایم جنگیØŒ «انفال» می‌گویند. در آیه نخست این سوره آمده است: (ای پیامبر) از تو درباره انفال می‌پرسندØŒ بگو: «انفال اختصاص به خدا و پیامبر دارد...» چون در این آیه حکم انفال بیان شده استØŒ این سوره «انفال» نامیده می‌شود. از محتوای آیات این سوره فهیمده می‌شود که در مدینه به پس از جنگ بدر نازل شده استØŒ چرا که بخش اعظم این سوره در مورد جنگ بدر و وقایع آنستØŒ بدین جهت آن را «سوره بدر» نیز گفته‌اند.(Û²) بدر نام چاهی است در نزدیکی مدینه. داستان جنگ بدر از این قرار است: در سال دوم هجری کاروان تجاری قریش با مال التجاره فراوان که هزار شتر آن را حمل می‌کردØŒ از شام به سوی مکه باز می‌گشت. از آنجا که اموال مسلمانان مهارجی که در مدینه اقامت گزیده بودندØŒ توسط کفار قریش در مکه مصادره شده بودØŒ اینک فرصت خوبی بود که مسلمانان کالای تجارتی کفار را به عنوان مقابله به مثل ضبط کنند. از اینرو پیامبر اکرم(ص) جانشینی برای خود در مدینه معین فرمود و با Û³Û±Û³ نفر برای مصادره اموال قریش بیرون آمد. ابوسفیان – رئیس کاروان تجاری قریش – از تصمیم مسلمانان خبردار شد. با توجه به اینکه بیش از چهل نفر سوار همراه کاروان نبودندØŒ به سرعت توسط پیکی به بزرگان قریش در مکه خبر داد که کاروان تجارتی در معرض خطر استØŒ و باید برای دفاع از آن سریعا خود را برساند. کفار قریش با سپاهی کاملا مجهز و با نیرویی نزدیک هزار نفر از مکه حرکت کردند. در این میانØŒ خداوند به رسول خویش مژده داد که بر یکی از آن دو گروه یعنی کاروان تجارتی یا سپاه کفرØŒ پیروز خواهد شد. ابوسفیان راه کاران را از مسیر عادی خود منحرف و به سرعت آن را از دسترس مسلمانان دور کرد. سپس به لشکر قریش خبر داد که کاروان از خطر رسته است و بهتر است انان به مکه بازگردند. اما بواجهل که از سرکردگان لشکر کفار قریش بود اصرار داشت که باید به منطقه بدر برویم و با مسلمانان بجنگیم و نابودشان کنیم و در آنجا سه روز بمانیم و شترانی بکشیم و شراب بخوریم و زنان نوازنده برای ما آواز بخوانند و آوازه قدرت ما به گوش عرب برسد تا برای همیشه همه اعراب از ما حساب ببرند. «خمس»  که یکی از فروع دین است در آیه Û´Û± این سوره بر مسلمانان واجب می‌شود. در آیه Û¶Û¹Û° در مورد آمادگی دفاعی مسلمانان می خوانیم: (و هرچه در توان داردی از نیرو و اسب‌های آماده بسیج کنیدØŒ تا با این ]آمادگی[ دشمن خدا و دشمن خودتان و ]دشمنان[ دیگری را که شما نمی‌شناسید و خدا آنان را می‌شاسد بترسانیدØŒ و هر چیزی در راه خدا خرج کنید پاداش آن به شما بازگردانیده می‌شود و بر شما ستم نخواهد رفت.) بدین ترتیب وظیفه مسلمانان و جوامع اسلامی نسبت به آمادگی دفاعی در برابر کفار کاملا روشن می‌شود. مسلمانان باید از این جهتØŒ آنچنان قوی شوند که دشمان خدا و دشمنان خودشان از آنان بترسندØŒ و هرگز فکر تهاجم به آنان و سرزمین‌هایشان را نداشته باشند. کوتاهی در این امر الهیØŒ خسارت‌های جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت. Û±-اموالی که مالک ندارد اصطلاحا «فی» نامیده می‌شود. Û²-رجوع کنید به المیزانØŒ ج۹، ص Û·. کتاب گلستان سوره‌ها – ص ÛµÛ¸ محمد حسین جعفری