✍️ نویسنده: meisamabolhasani
🏷️ دسته: 87
💬 تعداد کامنت‌ها: 1
📊 بازدید: 2,138

 

بازی «مبارزه در خلیج عدن» به همت ارتش جمهوری اسلامی و شرکت آمیتیس بازی رایان به تولید رسیده و چند روزی است که در بازار عرضه شده است.
 
مشروح کامل در ادامه
بازی های رایانه ای امروزه فضای رسانه ای و فرهنگی جدیدی را برای فعالیت بوجود آورده اند که نمی توان از آن چشم پوشی کردØŒ در دورانی که ابر قدرت های رسانه ای تمام ابزارهای خود را برای سلطه به جهان به کار گرفته اندØŒ بازی های رایانه ای به خاطر ویژگی های خاصی که دارند بسیار مورد توجه هستند. از جمله این ویژگی ها می توان به وارد کردن مخاطب به فضای داستان به عنوان بخشی از داستان و ایفای نقش در داستان را نام بردØŒ که مطمئنا همذات پنداری را بین مخاطب و قهرمان داستان تا اندازه زیادی افزایش داده و روند انتقال پیام به ناخود آگاه وی را تسهیل می کند.
ورود ایران به این عرصه با تاخیر صورت گرفت و تجربه پایین بازی سازان ایرانی در برابر رقیبان بین المللی خودØŒ کار را بر آن ها بسیار سخت کردØŒ هر چند اخیرا با توجه های خاصی که به این زمینه شده است پیشرفت های قابل قبولی را شاهد بوده ایم.
بازی «مبارزه در خلیج عدن» به عنوان یک بازی استاندارد و متناسب با فرهنگ و اهداف جمهوری اسلامی قابل نقد و بررسی است.
این بازی از کیفیتی خوب در بین بازی های ایرانی برخوردار است. از مهمترین فاکتور هایی که می توان برای ارزیابی یک بازی رایانه ای در نظر گرفتØŒ می توان به داستانØŒ کارگردانیØŒ گیم پلیØŒ جلوه های ویژهØŒ تنوع مراحل اشاره کرد.یکی از نقد هایی که می توان داشت کم بودن زمان بازی و اتمام مراحل آن توسط یک بازی باز حرفه ای در عرض کمتر از 2 ساعت است.
داستان «مبارزه در خلیج عدن» داستان سرراستی استØŒ کشتی ایرانی توسط دزدان دریایی ربوده می شود و در پی آن تکاوران نیروی دریایی ارتش برای آزاد سازی آنها وارد عمل می شوند و در طی هفت مرحله سرکرده آنان را از پای در می آورند. نکته ای که در داستان بازی از آن غفلت شده است این است که در ابتدا کشتی ایرانی توسط دزدان دریایی ربوده می شود و این آغاز بازی است اما دیگر به آن پرداخته نمی شود و تکاوران یک راست به سراغ سرکرده آنان می روندØŒ شاید بهتر بود ابتدا در طی یک مرحله آزادسازی کشتی شبیه سازی شده و سپس در ادامه به پاکسازی کامل دزدان پرداخته می شد. البته وقوع داستان در زمان حال و به روز بودن وقایع از نکات مثبت  داستان است.
کارگردانی بازی را باید در نوع خود عالی ذکر کرد تا جایی که می توان آن را با آثار روز بازی های رایانه ای در غرب هم سطح و رقیب دانستØŒ هر چند کوتاهی بازی باعث کم بودن فرصت هایی این چنین برای نمایش صحنه های کارگردانی شده استØŒ اما به هرحال بسیار امیدوار کننده بود.
گیم پلی بازی را می توان یک شبیه سازی از بازی مشهور ندای وظیفه (Call Of Duty) دانستØŒ و آن را قابل تامل به شمار آوردØŒ آسیب دیدنØŒ دویدن اعلام خطر نارنجک و حتی برخی دیالوگ ها از این بازی وام گرفته شده است. البته باید گفت تقلید و بهره گیری از یک گیم پلی خوب و مطرح که بسیاری از باز های روز دنیا نیز از تقلید آن بی بهره نیستند را نباید به پای کاستی گذاشت بلکه خود این تقلید نیازمند تلاش فراواتی بوده و باید به سازندگان برای اینکه نه ترسیده اند به کپی برداری متهم شوند و استفاده ای به جا ازتجربه دیگران کرده اند تبریک گفت. گیم پلی بازی در فضاهای باز خوب و قابل قبول است اما در فضاهای بسته کمی برای بازیکن غیر عادی است و می توانست بهتر باشد. سختی بازی نیز حتی در هنگامی بر روی آسان تنظیم شودØŒ می تواند برای بازیکنان با سن کم و یا کم تجربه مشکل ساز شودØŒ و این امر کاربردوستی بازی را کاهش می دهد.
گرافیک بازی را باید از چند نظر مورد بررسی قرار دادØŒ جلوه های ویژه مانند نورØŒ دودØŒ انفجار و همچنین جلوه های ویژه تیر اندازی از کیفیتی قابل قبول بر خورداند و قابل تحسین هستند.
اما متاسفانه هندسه اشیاØ¡ از کیفیت بالایی برخوردار نیستØŒ در بسیاری از بازی ها برای جبران پایین بودن هندسه اشیاØ¡ و همچنین با توجه به سنگین شدن بازی با افزایش آنØŒ از بافت هایی با کیفیت های بسیار بالا استفاده می کنند که راه حل خوبی استØŒ اما باز هم باید گفت که بافت ها در «مبارزه در خلیج عدن» می توانست بهتر از این باشد و به واقع نمایی گرافیک بازی و جبران کاستی هندسه اشیاØ¡ کمک کند. انیمیشن بازی از کیفیتی متوسط بر خوردار استØŒ هرچند تکاوران از حرکاتی روان برخوردار هستن اما دشمنان حرکاتی بیش از حد سریع و در بعضی مواقع غیر طبیعی دارند. امید است در نسخه های بعدی این امر اصلاح گردد.
صدا در بازی ها در قرار دادن مخاطب در فضای بازی بسیار موثر استØŒ صداگزاری نیز در این بازی از سطح متوسطی بر خوردار است که بخشی از آن به صدا گزاری بازی و بخشی به دیالوگ ها و شیوه بیان آن ها بر می گرددØŒ مطمئنا استفاده از صدا پیشگان با تجربه کمک شایانی در این بخش می کند.
بازی های ایرانی در برابر بازی هایی که در غول های این صنعت در جهان تولید می شوند با توجه به تجربه و سرمایه رقیب هر چند بسیار پایین تر قرار دارند اما با توجه به فاکتورهای ذکر شده مطمئنا می توانیم بگوییم یک بازیکن بازی های رایانه ای که بازی های روز را تجربه کرده است مطمئنا می تواند از «مبارزه در خلیج عدن» لذت ببرد.