دانشمند بزرگ شیخ محمد باقر قاینÙ‰، صاحب کتاب کبریت الاحمر در کتاب کشکول خود به نام سفینه القماش مÙ‰ نویسد: در عصرÙ‰ که در نجف اشرف به تحصیل علوم حوزوÙ‰ اشتغال داشتم در آنجا سیدÙ‰ زاهد و پرهیز کار بود که سواد نداشت، روزÙ‰ در حرم حضرت علÙ‰ (ع ) به زیارت آن حضرت مشغول بود، دید یکÙ‰ از زائران ترک زبان، گوشه‌اÙ‰ از حرم نشست و مشغول تلاوت قرآن شد، این سید جلیل احساساتÙ‰ شد و به خود گفت : آیا سزاوار است تو بÙ‰‌سواد باشÙ‰ و از خواندن آیات قرآن محروم بمانÙ‰؟! او از روÙ‰ غیرت و همت قسمتÙ‰ از اوقاتش را در سقایÙ‰ (آبرسانÙ‰) صرف کرد تا مخارج زندگÙ‰‌اش را تØ£مین کند، و قسمت دیگر را به تحصیل علوم پرداخت و کم کم ترقÙ‰ کرد تا به حدÙ‰ که در درس خارج آیت الله العظمÙ‰ میرزا محمد حسن شیرازÙ‰ (میرزاÙ‰ بزرگ، متوفÙ‰۱۳۱۲ ه ق) شرکت مÙ‰‌کرد و به درجه‌اÙ‰ رسید که احتمال مÙ‰ دادند به حد اجتهاد رسیده است. این سید جلیل و پارسا براÙ‰ من چنین نقل کرد: در عالم خواب امام زمان حضرت ولÙ‰ عصر (عج) را دیدم، بسیار غمگین و آشفته حال بود، به محضرش رفتم و سلام کردم، سپس عرض کردم، چرا این گونه ناراحت و گریان هستید؟   فرمود: امروز روز وفات عمه‌ام حضرت زینب است. از آن روزÙ‰ که عمه‌ام زینب وفات کرده، تا کنون، هر سال در روز وفات او، فرشتگان در آسمانها مجلس عزا به پا مÙ‰‌کنند و آن چنان مÙ‰‌گریند که من باید بروم و آنها را ساکت کنم، آنها خطبه حضرت زینب را که در بازار کوفه خواند، مÙ‰‌خوانند و مÙ‰‌گریند، من هم اکنون از آن مجلس فرشتگان مراجعت نموده‌ام. منبع : جام نیوز خصائص الزینبیه، ص ۲۱۱ و۲۱۲