جهل آدمیان دنیا دوست و تنهایی خون خدا

هر چند عاشورا در تاریخ یک روز بیشتر نیست اما سر شار ازدرس هایی است که حریت وانسانیت ،ایثار وفداکاری ،شجاعت وشهامت را به انسان می آموزد. نودیها: محرم ماهی که الفاظ عاجز از بیان وقایع ان است واقعه ای که اسلام بقائش را مدیون آن است هنوز بیش از ۵۰سال از رحلت نبی مکرم اسلام  نگذشته بود که حسین بن علی علیه السلام در حرکتی کاملا برنامه ریزی شده این واقع را در تاریخ بشریت رقم زد تابا طرح مسیری ابدی انسان را ازضلالت وگمراهی برهاند . هر چند عاشورا در تاریخ یک روز بیشتر نیست اما سر شار ازدرس هایی است که حریت وانسانیت ،ایثار وفداکاری ،شجاعت وشهامت را به انسان می آموزد .اما سوالاتی را نیز در ذهن هر انسانی مطرح می کند که نیاز مند پاسخی قاطع ودقیق است . یکی ازدرس‌های این واقعه عظیم عدم سازش با ظالم ومقاومت همه جانبه در برابر ظلم وستم است. به نحوی که  تاریخ گواه برآن است حضرت حسین علیه السلام در خطاب به لشگر یان عمر وسعد فرمودند: «Ø£ÙŽلا إِنÙ‘ÙŽ الدÙ‘ÙŽعِی  بÙ’نÙŽ الدÙ‘ÙŽعِی  قÙŽدÙ’ رÙŽکÙŽزÙŽ بÙŽیÙ’نÙŽ اثÙ’نÙŽتÙŽیÙ’نِ بÙŽیÙ’نÙŽ السِّلÙ‘ÙŽهِ وÙŽ الذِّلÙ‘ÙŽهِ وÙŽ هÙŽیÙ’هاتÙŽ مِنÙ‘ÙŽا الذِّلÙ‘ÙŽهُ: آگاه باشید که فرومایه، فرزند فرومایه، مرا در بین دو راهی  شمشیر و ذلÙ‘ت قرار داده است و هیهات که ما زیر بار ذلÙ‘ت برویم» اما سوال که مطرح است اینکه چرا اکثریت مردم با فرزند رسول گرامی اسلام همراهی نکردندتا اینکه امام بین دوراهی ذلت وشمشیر قرار نگیرد؟ علل وعوامل مختلفی را می توان برشمرد مبنی برعدم همراهی اکثریت مسلمین با حضرت سیدالشهدا علیه السلام در این نوشتار به دو عامل مهم در این زمینه اشاره می شود:   علاقه به دنیا آنگونه که روایات نیز بدان اشاره دارد  حب الدنیا راس کل خطیئه به نحوی که انسان راتا ریختن خون سیÙ‘دالشÙ‘هدا(ع) پیش می برد.  زیرا تاریخ به صراحت بیان می کند کسانی که برای امام حسین علیه السلام نامه نوشته بودندتا در رکاب حضرت حکومت عدل به پا کنند.برای دنیا در لشگر ابن زیاد حاضر شدند و صفشان را از سیÙ‘دالشÙ‘هدا(ع) جدا کردند. عمر سعد مصداق بارز این افراد بود که طمع در ملک ری، اورا قعر جهنم کشاند.این در حالی بود که حضرت در گفتگوی که اکثریت مورخین به ان اشاره دارند به صراحت فرموده بودند که گندم ری نصیب تو نخواهد شد. معاویه درزمان حکومت خویش تغییری اساسی در ضائقه دینی مردم  به وجودآورد که از اسلام حقیقی ،بجز نام چیز دیگر به جا نمانده بود. تغییر وتحریف وتاویل در اسلام به حدی پیش رفت که حضرت حسین علیه السلام در بیانی می فرمایند: اِنÙ‘ÙŽ النÙ‘اسÙŽ عÙŽبیدُ الدُّنÙ’یا وÙŽ الدِّینُ لÙŽعÙ’قÙŒ عÙŽلÙ‰ اÙŽلÙ’سِنÙŽتِهِمÙ’ یÙŽحوطونÙŽهُ ما دÙŽرÙ‘ÙŽتÙ’ مÙŽعائِشُهُمÙ’ فÙŽاِذا مُحِّصوا بِالÙ’بÙŽلاءِ قÙŽلÙ‘ÙŽ الدÙ‘ÙŽیÙ‘انونÙŽØ› به راستÙ‰ که مردم بنده دنیا هستند و دین لقلقه زبان آنهاست، تا جایÙ‰ که دین وسیله زندگÙ‰ آنهاست، دین دارند و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مÙ‰ شوند. تحف العقول، ص ۲۴۵ .   یکی دیگر از علل به وجودآمدن واقعه کربلاجهالت حاکم بر مردم آن دوران بود لذا سیدالشهدا علیه السلام با یک فرد یا گروه خاص نمی جنگید بلکه باجو فکر حاکم در حال مبارزه بود  آنگونه  که در زیارت اربعین وارد است: «و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله و حیره الضلالهØ› و خون قلب خویش را در راه تو نثار کرد تا بندگان تو را از نادانی و حیرت گمراهی نجات بخشد.» البته باید توجه داشت جهالت در این بحث  باسوادی یا بیسوادی افراد نیست بلکه جهالتی که از فراموشی افراد جامعه نشات میگیرد. زیرا مردم اگر در تاریخ پنجاه شصت ساله گذشته  خود فکر می کردند و  به تعبیر سیدالشهدا که فرمود: «ارجعوا الی عقولکم»Ø› اگر به عقل و تجربه پنجاه شصت ساله خود رجوع می کردند و سابقه وجودی خاندان بنی امیه را فراموش نمی کردند و فریب ظاهر فعلی معاویه را که دم از اسلام ومسلمین میزد را نمی خوردند هرگز شخصیتی چون حسین بن علی راکه پیامبر در فضیلتش فرمود حسین منی وانا من حسین را مصداق این بیان که من فارق الجماعه فقتله نمی دانستند و قربه الی الله در جنگ بااو شرکت نمیکردند . وجود این جهالت ها باعث شدکه گروهی از زنان نذر کردن تا با به شهادت‌رسیدن حضرت حسین علیه السلام دها شتر نحر کردند(.سفینه البحار محدث قمی -نذر) از این جهت بود که حضرت در نامه ای به محمد بن حنفیه فرمودند:

«Ø¥Ùنّى لÙŽمÙ’ Ø£ÙŽخÙ’رُجÙ’ Ø£ÙŽشِرÙ‹ا وÙŽلا بÙŽطÙŽرÙ‹ا وÙŽلا مُفÙ’سِدÙ‹ا وÙŽلا ظالِمÙ‹ا وَإِنÙ‘ÙŽما خÙŽرÙŽجÙ’تُ لِطÙŽلÙŽبِ الاِْصÙ’لاحِ فÙ‰ أُمÙ‘ÙŽهِ جÙŽدّى، أُریدُ Ø£ÙŽنÙ’ آمُرÙŽ بِالÙ’مÙŽعÙ’رُوفِ وÙŽØ£ÙŽنÙ’هÙ‰ عÙŽنِ الÙ’مُنÙ’کÙŽرِ وÙŽØ£ÙŽسیرÙŽ بِسیرÙŽهِجÙŽدّى وÙŽØ£ÙŽبÙ‰ عÙŽلِىِّ بÙ’نِ Ø£ÙŽبیطالِب»; یعنÙ‰: «من از روÙ‰ خود خواهÙ‰ و خوشگذرانÙ‰ و یا براÙ‰ فساد و ستمگرÙ‰ قیام نکردم، من فقط براÙ‰ اصلاح در امÙ‘ت جدÙ‘م از وطن خارج شدم.

سوالی که مطرح است اینکه کدامین اصلاح در بین امت  حضرت محمد (ص) لازم بود که حضرت به خاطر آن قیام کردند یا عدم عمل به احکام شرعی چون نماز وروزه وحج و..علت این قیام بود؟

اندک تاملی در تاریخ، نشان می دهد که امام خود برخلاف حرکت مسلمین اعمال حج را ناتمام می گذارند و به جای منا به سوی کوفه حرکت می کنند پس اصلاحی که امام به آن خاطر خروج می کنند اصلاح آن درکی است ،که مردم از دین داشتند.دینی که در آن اهل بیت پیامبر بر خلاف سفارش رسول گرامی اسلام که فرمودند: «انی تارکم فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی و ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابدا و انهما لن یفترقا حتی علی یردا علی الحوض» در حاشیه قرار داشتند و شعار حسبنا کتاب الله  همچنان در بین مردم حاکم بود .فلذا اگر نبود قیام حضرت حسین علیه السلام در تاریخ، هیچ نامی از اسلام امروزه وجود نداشت .

منبع:جام نیوز