رخدادهای شگفتانگیز در کائنات بعد از شهادت امام حسین(ع) در منابع اهل سنت

نودیها :  مصطفی امیری^*: رخداد عاشورا و شهادت امام حسین‌(ع) در رØ£س مهم‌ترین حوادث تاریخ بشریت قرار دارد. عظمت این حادثه را می‌توان با تحلیل زمینه‌ها، چرایی، چگونگی وقوع، پیامدها و آثار آن بررسی کرد. یکی از نشانه‌های عظمت این حادثه، رخدادهای شگفتی است که غالب آنها شکل خرق عادت داشته و در پی شهادت امام حسین‌(ع) به وقوع پیوست.

به گزارش رجانیوز، در این نوشتار، با بررسی روایات اهل‌سنت، به برخی از رخدادها و حوادث شگفت انگیز در آسمان و زمین، اشاره خواهد شد. تمامی احادیث ذکر شده از منابع حدیثی اهل سنت ذکر شده است. و از ذکر انبوه احادیث در منابع حدیثی شیعه خودداری شد. حال سوال این است: وهابیت و مفتیان حکومت آل سعود، چگونه خلافت معاویه و فرزندش یزید را بر مسند مسلمین و جانشینی پیامبر توجیه می کنند؟ و یزید را بر مدار حق و فرزند پیامبر را بر مسیر دیگر قرار داده‌اند؟

رخدادهای شگفت‌ انگیز در آسمان و زمین بعد از شهادت امام حسین‌ در منابع اهل سنت

رخداد عاشورا و شهادت امام حسین‌(ع) در رØ£س مهم‌ترین حوادث تاریخ بشریت قرار دارد. عظمت این حادثه را می‌توان با تحلیل زمینه‌ها، چرایی، چگونگی وقوع، پیامدها و آثار آن بررسی کرد. یکی از نشانه‌های عظمت این حادثه، رخدادهای شگفتی است که غالب آنها شکل خرق عادت داشته و در پی شهادت امام حسین‌(ع) به وقوع پیوست. بعضی از این رخدادها، مربوط به اجزای نظام هستی همچون خورشید، ماه، ستارگان و زمین است. و بخشی دیگر به انبیاØ¡ و فرشتگان، و بخشی هم به جنیان و حیوانات اختصاص داشته، و برخی نیز مربوط به انسان‌هاست. دراین نوشتار، با بررسی روایات اهل‌سنت، به برخی از رخدادها و حوادث شگفت انگیز در آسمان و زمین، اشاره خواهد شد.

البته بعضی از مورخان متعصب اهل سنت Ù€ همچون ابن‌کثیر ‌Ù€ این‌گونه روایات را ساخته و پرداخته شیعه و از مجعولات آنان دانسته‌اند. بنابراین، در این مقاله، تمامی احادیث  و رخدادها را از منابع اهل سنت ذکر خواهیم کرد تا گواهی باشد بر ظلم و جنایت آشکار حکومت بنی امیه در قتل و شهادت فرزند پیامبر که در عصر معاصر وهابیت و مفتیان آل سعود، در ادامه راه جنایتکاران بنی امیه سعی در برعکس نشان دادن این حادثه داشته و دارند.

رؤیای ام سلمه، همسر پیامبر

یکی از رخدادهای عجیبِ پس از شهادت امام حسین‌(ع) در روز عاشورا، بروز کسوف (گرفتگی خورشید) است، که موجب تیرگی عجیب آسمان و حتی رؤیت ستارگان شد.

ترمذی، از دانشمندان اهل سنت و صاحب کتب مشهور حدیثی "سنن ترمذی"، چنین نقل می کند:

دÙŽخÙŽلتُ عÙŽلى‏ امِّ سÙŽلمى‏ وهِی تÙŽبکی، فÙŽقُلتُ: مÙŽا یبکیکِ؟ قالÙŽت: رÙŽØ£ÙŽیتُ رÙŽسولÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ صلÙ‰ الله علیه و آله- تÙŽعنی فِی المÙŽنامِ- وعÙŽلى‏ رÙŽØ£سِهِ ولِحیتِهِ التُّرابُ. فÙŽقُلتُ: مالÙŽکÙŽ یا رÙŽسولÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ؟ قالÙŽ: «شÙŽهِدتُ قÙŽتلÙŽ الحُسÙŽینِ آنِفاÙ‹» (سنن الترمذÙ‰، ج ۵، ص ۶۵۷).

سنن الترمذÙ‰ - به نقل از سÙŽلمى‏، دختر امÙ‘ سلمه-: نزد امÙ‘ سلمى‏ (امÙ‘ سلمه) رفتم، در حالÙ‰ که مى‏گریست. گفتم: چرا می‌‏گریÙ‰؟ گفت: پیامبر خدا را در خواب دیدم که بر سر و رویش غبار نشسته بود. پرسیدم: اÙ‰ پیامبر خدا! چرا این گونه‌‏اÙ‰؟ فرمود: «اندکÙ‰ پیش، شاهد کشته شدن حسین بودم».

خون شدن تربت امام حسین

یکی دیگر از وقایع، خون شدن خاک کربلا اهدایی پیامبر به ام سلمه، همسر خویش می باشد که سال‌ها قبل از ظهادت امام حسین، ضمن پیشگویی شهادت نوه و فرزند خویش، به ام سلمه، توصیه‌های را نیز می‌فرمایند.

خوارزمی، دانشمند و مورخ اهل سنت، واقعه خون شدن خاک کربلا را، اینگونه نقل می‌کند:

Ø¥نÙ‘ÙŽ سÙŽلمÙŽÙ‰ المÙŽدÙŽنِیÙ‘ÙŽهÙŽ، قالÙŽت: دÙŽفÙŽعÙŽ رÙŽسولُ اللÙ‘ÙŽهِ صلÙ‰ الله علیه و آله Ø¥لى‏ امِّ سÙŽلÙŽمÙŽهÙŽ قارورÙŽهÙ‹ فیها رÙŽملÙŒ مِنÙŽ الطÙ‘ÙŽفِّ، وقالÙŽ لÙŽها: Ø¥ذا تÙŽحÙŽوÙ‘ÙŽلÙŽ هذا دÙŽماÙ‹ عÙŽبیطاÙ‹ فÙŽعِندÙŽ ذلِکÙŽ یُقتÙŽلُ الحُسÙŽینُ. قالÙŽت سÙŽلمى‏: فÙŽارتÙŽفÙŽعÙŽت واعِیÙŽهÙŒ مِن حُجرÙŽهِ امِّ سÙŽلÙŽمÙŽهÙŽ، فÙŽکُنتُ Ø£وÙ‘ÙŽلÙŽ مÙŽن Ø£تاها، فÙŽقُلتُ لÙŽها: ما دÙŽهاکِ یا امÙ‘ÙŽ المُؤمِنینÙŽ؟ قالÙŽت: رÙŽØ£ÙŽیتُ رÙŽسولÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ صلÙ‰ الله علیه و آله فِی المÙŽنامِ وÙŽالتُّرابُ عÙŽلى‏ رÙŽØ£سِهِ، فÙŽقُلتُ: ما لÙŽکÙŽ؟ قالÙŽ: «وÙŽثÙŽبÙŽ النÙ‘اسُ عÙŽلÙŽÙ‰ ابنی فÙŽقÙŽتÙŽلوهُ، وقÙŽد شÙŽهِدتُهُ قÙŽتیلÙ‹ا السÙ‘اعÙŽهÙŽ». فÙŽاقشÙŽعÙŽرÙ‘ÙŽ جِلدی، وÙŽانتÙŽبÙŽهتُ وقُمتُ Ø¥لÙŽÙ‰ القارورÙŽهِ، فÙŽوÙŽجÙŽدتُها تÙŽفورُ دÙŽماÙ‹، قالÙŽت سÙŽلمى‏: ورÙŽØ£ÙŽیتُها مÙŽوضوعÙŽهÙ‹ بÙŽینÙŽ یÙŽدÙŽیها. (مقتل الحسین، ج ۲ ، ص ۹۶)

مقتل الحسین علیه السلام، خوارزمÙ‰: پیامبر خدا(ص) شیشه‌‏اÙ‰ به امÙ‘ سلمه داده بود که خاک صحراÙ‰ طÙŽف (کربلا) در آن بود. به او فرموده بود: «هر گاه این خاک، هم‏رنگ‏ خون تازه‏ شد، هنگام کشته شدن حسین است». شبى‏ فریادÙ‰ از اتاق امÙ‘ سلمه بلند شد و من، نخستین کسÙ‰ بودم که پیش او رفتم. به او گفتم:چرا ناراحتÙ‰، اÙ‰ مادر مؤمنان؟ گفت: پیامبر خدا را در خواب دیدم که بر سرش خاک نشسته است. گفتم: چرا این گونه‏اÙ‰؟ فرمود: «مردم بر پسرم هجوم بردند و او را کشتند. هم‏اکنون، شاهد شهادتش بودم». من لرزیدم و بیدار شدم و چون به سوÙ‰ شیشه رفتم، دیدم که خون از آن مى‏جوشد.

خورشیدگرفتگی

یکی دیگر از وقایع، مساله خورشیدگرفتگی می باشد که بیهقی، مولف مشهور کتاب حدیثی "سنن الکبری"، واقعه خورشیدگرفتگی را چنین، نقل می کند:

لÙŽمÙ‘ا قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ بنُ عÙŽلِیٍّ علیه السلام کÙŽسÙŽفÙŽتِ الشÙ‘ÙŽمسُ کÙŽسفÙŽهÙ‹ بÙŽدÙŽتِ الکÙŽواکِبُ نِصفÙŽ النÙ‘ÙŽهارِ، حÙŽتّى‏ ظÙŽنÙŽنÙ‘ا Ø£نÙ‘ÙŽها هِیÙŽ (السنن الکبرÙ‰، ج ۳،  ص ۴۶۸).

السنن الکبرÙ‰- به نقل از ابو قبیل-: هنگامÙ‰ که حسین علیه السلام کشته شد، خورشید چنان گرفت که در میانه روز، ستارگان، هویدا شدند، تا آن جا که پنداشتیم خورشیدÙ’ گرفتگىِ‏ قیامت است.

همچنین، ابن عساکر، مولف چیره دست تاریخ اسلام، و نویسنده اهل سنت کتاب "تاریخ دمشق"، واقعه سیاه شدن آسمان در روز عاشورا، را چنین، توصیف می کند:

لÙŽمÙ‘ا قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ علیه السلام اسوÙŽدÙ‘ÙŽتِ السÙ‘ÙŽماءُ، وظÙŽهÙŽرÙŽتِ الکÙŽواکِبُ نÙŽهاراÙ‹، حÙŽتّى‏ رÙŽØ£ÙŽیتُ الجÙŽوزاØ¡ÙŽ عِندÙŽ العÙŽصرِ، وسÙŽقÙŽطÙŽ التُّرابُ الØ£ÙŽحمÙŽرُ. (تاریخ دمشق، ج ۱۴، ص ۲۲۶)

تاریخ دمشق: هنگامÙ‰ که حسین علیه السلام شهید شد، آسمان، سیاه گشت و در روز، ستاره‏‌ها پیدا شدند و حتّى ستاره جوزا را در عصر دیدم، و خاک سرخ بارید.

سرخ شدن آسمان

قرطبی، مفسر بزرگ اهل سنت درکتاب خویش،" تفسیر القرطبی"، واقعه سرخ شدن آسمان بعد از شهادت امام حسین را چنین نقل می کنند:

لÙŽمÙ‘ا قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ بنُ عÙŽلِیِّ بنِ Ø£بی طالِبٍ علیه السلام احمÙŽرÙ‘ÙŽ لÙŽهُ آفاقُ السÙ‘ÙŽماءِ Ø£ربÙŽعÙŽهÙŽ Ø£شهُرٍ. قالÙŽ یÙŽزیدُ: وÙŽاحمِرارُها بُکاؤُها. (تفسیر القرطبÙ‰، ج ۱۶، ص ۱۴۱)

تفسیر القُرطُبÙ‰- به نقل از یزید بن ابÙ‰ زیاد-: هنگامÙ‰ که حسین بن علÙ‰ بن ابÙ‰ طالب علیه السلام کشته شد، کرانه‏هاÙ‰ آسمان براÙ‰ او تا چهار ماه، سرخ گشتند، و سرخÙ‰ آسمان، گریه آن است.

همچنین، طبرانی، دیگر عالم اهل سنت، در کتاب "المعجم الکبیر"، سرخ شدن آسمان، را این گونه روایت می کند:

حÙŽدÙ‘ÙŽثÙŽتنی جÙŽدÙ‘ÙŽتی امُّ حÙŽکیمٍ قالÙŽت: قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ بنُ عÙŽلِیٍّ علیه السلام وØ£نÙŽا یÙŽومÙŽئِذٍ جُوÙŽیرِیÙŽهÙŒ، فÙŽمÙŽکÙŽثÙŽتِ السÙ‘ÙŽماءُ Ø£یÙ‘اماÙ‹ مِثلÙŽ العÙŽلÙŽقÙŽهِ (المعجم الکبیر، ج ۳، ص ۱۱۳)

المعجم الکبیر- به نقل از علÙ‰ بن مُسÙ’هِر-: مادر بزرگم، امÙ‘ حکیم، برایم گفت: حسین بن علÙ‰ علیه السلام هنگامÙ‰ شهید شد که من دخترÙ‰ خردسال بودم. آسمان، چندین روز، مانند خونِ سرخ بود.

خون باریدن از آسمان

واقعه دیگری که، بعد از شهادت امام حسین توسط حکومت بنی امیه، در منابع تاریخی اهل سنت، ذکر شده است، واقعه باریدن خون از آسمان است که حتی در منابع تاریخی مسیحیان، نیز ذکر شده است. (مراجعه کنید به: روزی که آسمان در انگلیس خون گریه کرد)

واقدی، تراجم نگار اهل سنت، در کتاب "الطبقات الکبری"، واقعه خون باریدن از آسمان را چنین، نقل می کند:

لÙŽمÙ‘ا قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ بنُ عÙŽلِیٍّ علیه السلام مÙŽطÙŽرÙŽتِ السÙ‘ÙŽماءُ دÙŽماÙ‹، فÙŽØ£ÙŽصبÙŽحÙŽت خِیامُنا وکُلُّ شÙŽی‏ءٍ مِنÙ‘ا مُلِئÙŽ دÙŽماÙ‹. (الطبقات الکبرÙ‰، ج ۱،  ص ۵۰۵)

الطبقات الکبرÙ‰- به نقل از نÙŽضره ازÙ’دÙ‰: هنگامÙ‰ که حسین بن علÙ‰ علیه السلام شهید شد، بارانِ خون از آسمان بارید و خیمه‌‏ها و همه چیزمان، پر از خون شد.

همچنین ابن عدیم حلبی، مولف کتارب "تاریخ حلب"، نیز این واقعه را اینگونه، روایت می کند:

لÙŽمÙ‘ا قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ علیه السلام احمÙŽرÙ‘ÙŽتِ السÙ‘ÙŽماءُ مِن Ø£قطارِها، ثُمÙ‘ÙŽ لÙŽم تÙŽزُل حÙŽتّى‏ تÙŽقÙŽطÙ‘ÙŽرÙŽت، فÙŽقÙŽطÙŽرÙŽت دÙŽماÙ‹. (بغیه الطلب فÙ‰ تاریخ حلب، ج ۶، ص ۲۶۳۷).

بُغÙ’یÙŽه الطلب فÙ‰ تاریخ حلب- به نقل از ابراهیم نÙŽخÙŽعÙ‰-: هنگامÙ‰ که حسین علیه السلام کشته شد، همه‏ کرانه‏‌هاÙ‰ آسمان، قرمز شد. سپس این گونه ماند، تا بارید و خون بارید.

خون تازه در زیر سنگ‌ها

واقعه دیگر که از منابع حدیثی اهل سنت، ذکر میشود، وجود خون در هنگام برداشتن سنگ ها بعد از واقعه عاشورا و شهادت امام حسین، می باشد که علاوه بر ذکر آن در منابع شیعه در کتب حدیثی اهل سنت، نیز ذکر شده است.

طبرانی، در کتاب حدیثی المعجم الکبیر، این واقعه را چنین توصیف می کند:

ما رُفِعÙŽ بِالشÙ‘امِ حÙŽجÙŽرÙŒ یÙŽومÙŽ قُتِلÙŽ الحُسÙŽینُ بنُ عÙŽلِیٍّ علیه السلام Ø¥لÙ‘اعÙŽن دÙŽمٍ. (المعجم الکبیر، ج ۳، ص ۱۱۳)

المعجم الکبیر- به نقل از ابن شهاب زُهرى‏-: روز کشته شدن حسین بن علÙ‰ علیه السلام، هیچ سنگÙ‰ را در شام بر نداشتند، مگر آن که در زیرش، خون بود.

و نیز نشانه ها و حوادث خارق العاده دیگر که از ذکر آن صرفنظر میشود.

پاسخ بر شبهه شعور موجودات و اجزای هستی

به نظر می‌رسد اگر آیاتی همچون: انÙ’ مِنÙ’ شیØ¡ Ø¥لÙ‘ا یسبِّح بحمده و لکن لاتفقهون تسبیحهم (سوره اسراØ¡، آیه ۴۴) و نیز: یسبÙ‘ح لله ما فی‌ السماوات والارض (سوره جمعه، آیه ۱) را بدون هرگونه توجیه و تØ£ویلی معنا کنیم، چنان که اجزای هستی، تسبیح‌گوی حق می‌تواند باشد و همین، حکایت از گونه‌ای شعور درآنها دارد، همین‌ها می‌توانند بر شهادت شخصیتی چون ابی‌عبدالله‌(ع) گریان باشند. اما گریه هرچیز متناسب با هموست: ما سمیعیم و بصیریم و خوشیم / با شما نامحرمان ما خامُشیم.

 اما این که گریه اجزای نظام هستی Ù€ بر اساس روایات یاد شده‌Ù€ اختصاص به امام حسین‌(ع) و حضرت یحیی‌(ع) داشته، نیز نشانه‌ای دیگر از عظمت شهادت امام حسین‌ است. چرا که حتی شهادت حضرت یحیی‌ نیز تØ£ثیری همچون شهادت ابی‌عبدالله‌ بر اجزای نظام هستی نداشته است.

Ø¥نÙ‘ÙŽ الحُسÙŽینÙŽ علیه السلام بÙŽکى‏ لِقÙŽتلِهِ السÙ‘ÙŽماءُ وÙŽالØ£ÙŽرضُ وÙŽاحمÙŽرÙ‘ÙŽتا، ولÙŽم تÙŽبکِیا عÙŽلى‏ Ø£حÙŽدٍ قÙŽطُّ، Ø¥لÙ‘اعÙŽلى‏ یÙŽحیÙŽÙ‰ بنِ زÙŽکÙŽرِیÙ‘ا وÙŽالحُسÙŽینِ بنِ عÙŽلِیٍّ علیهما السلام. (کامل الزیارات، ص ۱۸۱)

کامل الزیارات- به نقل از ابوبصیر، از امام صادق(ع)-: آسمان و زمین، بر شهادت حسین علیه السلام گریستند و سرخ شدند. این دو، بر کس دیگرÙ‰ جز یحیÙ‰ بن زکریÙ‘ا و حسین بن علÙ‰ علیه السلام، نگریسته‏اند.

ابن عساکر، تاریخ نویس مشهور اهل سنت، نیز شباهت حضرت یحی و امام حسین را چنین نقل می کند:

لÙŽم تÙŽبکِ السÙ‘ÙŽماءُ عÙŽلى‏ Ø£حÙŽدٍ بÙŽعدÙŽ یÙŽحیÙŽÙ‰ بنِ زÙŽکÙŽرِیÙ‘ا علیه السلام Ø¥لÙ‘ÙŽا الحُسÙŽینِ بنِ عÙŽلِیٍّ. (تاریخ دمشق،  ج ۱۴، ص ۲۲۵)

تاریخ دمشق: آسمان پس از یحیÙ‰ بن زکریÙ‘ا علیه السلام، بر کسÙ‰ جز حسین بن علÙ‰ علیه السلام نÙŽگِریست.

رجعت امام حسین، رخداد شگفت انگیر در عصر ظهور

و اما در عصر ظهور، رخدادهای شگفت انگیز عاشورا، امتداد پیدا خواهد کرد و بار دیگر و بعد از قیام قائم آل محمد، حضرت مهدی، موعود ادیان و آخرین ذخیره الهی از نسل امام حسین برای نجات بشریت، امام حسین و برخی از ائمه، بار دیگر، به دنیا رجعت و بازگشت خواهند نمود تا مجازات الهی کافران خالص، از همین دنیا، آغاز شود. این بار، عاشورای دیگر، رقم خواهد خورد، لکن در عصر ظهور، جبهه حق، بر جبهه باطل، پیروز خواهد شد.

در روایتی، رجعت امام حسین و امیرالمؤمنین علیهما السلام با قیام حضرت مهدی (عج) بیان شده است. جابر از امام باقر(ع) نقل می‌کند که امام حسین(ع) در روز عاشورا، قبل از شهادتش، خطاب به اصحاب و یارانش در کربلا، به تفصیل درمورد رجعت خود و یاران خود در عصر ظهور و هنگام حکومت جهانی امام عصر، سخن گفت:

قÙŽالÙŽ الÙ’حُسÙŽیÙ’نُ لِأَصÙ’حÙŽابِهِ قÙŽبÙ’لÙŽ Ø£ÙŽنÙ’ یُقÙ’تÙŽلÙŽ إِنÙ‘ÙŽ رÙŽسُولÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ قÙŽالÙŽ لِی یÙŽا بُنÙŽیÙ‘ÙŽ إِنÙ‘ÙŽکÙŽ سÙŽتُسÙŽاقُ إِلÙŽÙ‰ الÙ’عِرÙŽاقِ وÙŽ هِیÙŽ Ø£ÙŽرÙ’ضÙŒ قÙŽدِ الÙ’تÙŽقÙŽÙ‰ بِهÙŽا النÙ‘ÙŽبِیُّونَ‏ وÙŽ Ø£ÙŽوÙ’صِیÙŽاءُ النÙ‘ÙŽبِیِّینÙŽ وÙŽ هِیÙŽ Ø£ÙŽرÙ’ضÙŒ تُدÙ’عÙŽÙ‰ عموراØ¡ وÙŽ إِنÙ‘ÙŽکÙŽ تُسÙ’تÙŽشÙ’هÙŽدُ بِهÙŽا وÙŽ یُسÙ’تÙŽشÙ’هÙŽدُ مÙŽعÙŽکÙŽ جÙŽمÙŽاعÙŽهÙŒ مِنÙ’ Ø£ÙŽصÙ’حÙŽابِکÙŽ لÙŽا یÙŽجِدُونÙŽ Ø£ÙŽلÙŽمÙŽ مÙŽسِّ الÙ’حÙŽدِیدِ وÙŽ تÙŽلÙŽا قُلÙ’نا یا نارُ کُونِی بÙŽرÙ’داÙ‹ وÙŽ سÙŽلاماÙ‹ عÙŽلى‏ إِبÙ’راهِیمَ  یÙŽکُونُ الÙ’حÙŽرÙ’بُ بÙŽرÙ’داÙ‹ وÙŽ سÙŽلÙŽاماÙ‹ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ وÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’هِمÙ’ فÙŽØ£ÙŽبÙ’شِرُوا فÙŽوÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ لÙŽئِنÙ’ قÙŽتÙŽلُونÙŽا فَإِنÙ‘ÙŽا نÙŽرِدُ عÙŽلÙŽÙ‰ نÙŽبِیِّنÙŽا قÙŽالÙŽ ثُمÙ‘ÙŽ Ø£ÙŽمÙ’کُثُ مÙŽا شÙŽاØ¡ÙŽ اللÙ‘ÙŽهُ فÙŽØ£ÙŽکُونُ Ø£ÙŽوÙ‘ÙŽلÙŽ مÙŽنÙ’ یÙŽنÙ’شÙŽقُّ الْأَرÙ’ضُ عÙŽنÙ’هُ فÙŽØ£ÙŽخÙ’رُجُ خÙŽرÙ’جÙŽهÙ‹ یُوÙŽافِقُ ذÙŽلِکÙŽ خÙŽرÙ’جÙŽهÙŽ Ø£ÙŽمِیرِ الÙ’مُؤْمِنِینÙŽ وÙŽ قِیÙŽامÙŽ قÙŽائِمِنÙŽا. (بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۶۱)

بشارت باد شما را به خدا قسم اگر این قوم ما را بکشند، ما نخستین کسانی هستیم که نزد پیامبرمان باز می گردیم و تا مدتی که خدا بخواهد توقف خواهیم کرد، آن گاه من اولین کسی هستم که قبرش شکافته می شود و ناگهان از قبر خارج می شوم، در حالی که امیر المؤمنین نیز از قبرش خارج شده و آن هنگامی است که مهدی ما قیام نموده است.

نکته پایانی

درباره حوادث خارق‏العاده‏اÙ‰ (مانند: باریدن خون از آسمان) که وقوع آنها پس از شهادت امام حسین علیه السلام گزارش شده است، چند نکته قابل توجÙ‘ه است:

۱. تحقÙ‘ق این امور، استحاله عقلÙ‰ ندارد (مُحال عقلÙ‰ نیست). بنا بر این، وقوع آنها بر پایه ادلÙ‘ه نقلىِ معتبر از کتب حدیث اهل سنت، قابل اثبات است. علاوه بر اینکه، در منابع حدیثی شیعه نیز، فراوان، ذکر شده است.

۲. و این گونه حوادث خارق‏‌العاده‌‏اÙ‰ به قدرÙ‰ فراوان اند که هر پژوهشگر منصفÙ‰، مى‏تواند با تØ£مÙ‘ل در این گزارش‏ها، اجمالÙ‹ا به وقوعشان بعد از شهادت امام حسین، اطمینان پیدا کند.

۳. تمامی احادیث فوق و ذکر شده از منابع حدیثی اهل سنت، ذکر شده است. و از ذکر انبوه احادیث در منابع حدیثی شیعه خودداری شد. حال سوال این است: وهابیت و مفتیان حکومت آل سعود، چگونه، خلافت معاویه و فرزندش یزید را بر مسند مسلمین و جانشینی پیامبر توجیه می کنند؟ و یزید را بر مدار حق، و فرزند پیامبر را بر مسیر دیگر قرار داده اند؟

----------------------------------

^*دانش آموخته حوزه علمیه قم

منبع : رجانیوز