«دحوالارض» چه روزی است ؟

نودیها:منظور از دحوالارض روز بیست و پنجم ذیقعده، هم زمان با دحوالارض است. «دÙŽحو» به معنای بسط و گسترش است. بعضی نیز آن‌ را به معنای تکان دادن چیزی از محل اصلی‌اش تفسیر کرده‌اند.

منظور از دحوالارض(گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابی نخستین فراگرفته بود.

این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز بروز گسترده تر شدند. از طرف دیگر، زمین در آغاز به صورت پستی ها و بلندی ها یا شیب های تند و غیر قابل سکونت بود. بعدها باران های سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و دره ها گستردند. اندک اندک زمین های مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع به وجود آمد. مجموع این گسترده شدن، «دÙŽحو الارض» نام گذاری می شود (مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏۲۶، ص ۱۰۱) بنابر این دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین.

دحوالارض در قرآن

در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است.

۱- « وÙŽ الآرضÙŽ بÙŽعدÙŽ ذÙŽلِکÙŽ دÙŽحÙŽئهÙŽا » ، (سوره نازعات ، آیه ۳۰ ) Ø› زمین را پس از آن بگسترد .

بیشتر مفسران، در ذیل این آیه، مسئله دحوالارض را مطرح کرده اند. در کتاب های دعا و سنن امامیه روزÙ‰ به عنوان «دحو الارض» ثبت شده است که روز بیست و پنجم ماه ذیقعده است، براÙ‰ روزه و عبادت این روز ثواب بسیار نوشته ‏اند، و در این روز نماز و دعاÙ‰ مخصوصÙ‰ وارد شده است. دعاÙ‰ این روز مشتمل بر مضامین عالÙ‰ اخلاقÙ‰ – اجتماعÙ‰ و طلب رحمت و توفیق توبه و پیروزÙ‰ اهل حق می باشد. گویا تعیین یک روز خاص رمزی است از دوره ‏اÙ‰ که زمین از وضع پیشین متحول شده و چهره سوزان و خشمناک آن به تدریج به صورت رحمت درآمده و زمین و هوا آماده براÙ‰ پیدایش آب و گیاه و انسان گشت.

۲- « Ø£ÙŽوÙŽ لÙŽمÙ’ یÙŽرÙŽ الÙŽÙ‘ذِینÙŽ کÙŽفÙŽرُوا Ø£ÙŽنÙŽÙ‘ السÙŽÙ‘مÙŽاوÙŽاتِ وÙŽالاÙŽرÙ’ضÙŽ کÙŽانÙŽتÙŽا رÙŽتÙ’قÙ‹ا فÙŽفÙŽتÙŽقÙ’نÙŽاهُمÙŽا وÙŽجÙŽعÙŽلÙ’نÙŽا مِنÙŽ الÙ’مÙŽاØ¡ کُلÙŽÙ‘ شÙŽیْءٍ حÙŽیٍّ Ø£ÙŽفÙŽلاÙŽ یُؤْمِنُونÙŽ » ، (سوره انبیاØ¡ ، آیه ۳۰) Ø›

آیا کسانی که کفر ورزیدند ندانستند که آسمان ها و زمین هر دو به هم پیوسته بودند و ما آن دو را از هم جدا ساختیم و هر چیز زنده‏ای را از آب پدید آوردیم آیا باز هم ایمان نمی ‏آورند.

۳- « وÙŽ الاÙŽÙŽرÙ’ضِ وÙŽ مÙŽا طÙŽحÙŽئهÙŽا » ، (سوره شمس ، آیه ۶ ) Ø› سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد. (طÙŽحو هم به معنای دÙŽحو یعنی گستردن می باشد.)

میزان