نودیها:مستحب است برادران و خواهران ایمانی در این روز عقدی را بین خود برقرار سازند که مفاد آن اخوÙ‘ت و همدلی در دنیا و دستگیری از همدیگر در آخرت است.

 

* نکاتی درباره عقد اخوت:

الف: این عقد تعهداتی همچون ارث و محرمیت افراد وابسته به طرفین ایجاد نمی‌کند. بنابراین این افراد از هم ارث نمی‌برند و هیچ‌گونه رابطه محرمیت میان وابستگان آن‌ها ایجاد نمی‌شود.

ب: این عقد، فقط میان دو مرد یا دو زن بسته می‌شود و هیچ زن و مردی نمی‌توانند این عقد را بین خود جاری کنند و خواهر و برادر شوند.

ج: لازم نیست صیغه عقد اخوت حتماÙ‹ به عربی خوانده شود، بلکه اگر آن را به فارسی یا زبان دیگری هم جاری کنند صحیح استØ› اما باید الفاظی را بکار برند که معنی این عقد را برساند.

د: اگر دو خانم، بخواهند با هم عقد خواهری برقرار کنند در صورت خواندن عقد به عربی، باید ضمیرهای مذکر را تبدیل به ضمیر‌های مونث کنند.

با توجه به نکات گفته شده مضمون این عقد رعایت برخی امور معنوی نسبت به یکدیگر در دنیا و پس از مرگ است. مثلاÙ‹ برادران متعهد می‌شوند که در دنیا همدیگر را از دعا فراموش نکنند و در آخرت هم اگر از اهل نجات و شفاعت باشند، همدیگر را شفاعت کنند.

شیوه برقراری: دو برادر یا دو خواهر دست راست خود را به هم می‌دهند و یکی از آنان صیغه عقد اُخُوÙŽت را می‌خواند و دیگری مفاد آن را قبول می‌کند.

متن عربی عقد: ابتدا یکی از آنها این متن را با توجه به معنای آن می‌خواند: «وÙŽاÙŽخÙŽیÙ’تُکÙŽ فِی اللÙ‘ÙŽهِ وÙŽ صÙŽافÙŽیÙ’تُکÙŽ فِی اللÙ‘ÙŽهِ وÙŽ صÙŽافÙŽحÙ’تُکÙŽ فِی اللÙ‘ÙŽهِ وÙŽ عÙŽاهÙŽدÙ’تُ اللÙ‘ÙŽهÙŽ وÙŽ مÙŽلÙŽائِکÙŽتÙŽهُ وÙŽ کُتُبÙŽهُ وÙŽ رُسُلÙŽهُ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’بِیÙŽاØ¡ÙŽهُ وÙŽ الْأَئِمÙ‘ÙŽهÙŽ الÙ’مÙŽعÙ’صُومِینÙŽ (ع) عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽنِّی إِنÙ’ کُنÙ’تُ مِنÙ’ Ø£ÙŽهÙ’لِ الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهِ وÙŽ الشÙ‘ÙŽفÙŽاعÙŽهِ وÙŽ أُذِنÙŽ لِی بِأَنÙ’ Ø£ÙŽدÙ’خُلÙŽ الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙŽ لÙŽا Ø£ÙŽدÙ’خُلُهÙŽا إِلÙ‘ÙŽا وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’تÙŽ مÙŽعِی»

سپس طرف دیگر در جواب او می‌گوید: «قÙŽبِلÙ’تُ»

باز هم نفر اول می‌گوید : «Ø£ÙŽسÙ’قÙŽطÙ’تُ عÙŽنÙ’کÙŽ جÙŽمِیعÙŽ حُقُوقِ الْأُخُوÙ‘ÙŽهِ مÙŽا خÙŽلÙŽا الشÙ‘ÙŽفÙŽاعÙŽهÙŽ وÙŽ الدُّعÙŽاØ¡ÙŽ وÙŽ الزِّیÙŽارÙŽه»

ترجمه: نفر اول می‌گوید: «به خاطر خدا با تو برادری و صفا (یکرنگی) می‌ورزم به خاطر خدا دستم را در دستت قرار می‌دهمØ› و در پیشگاه خدا و فرشتگان و کتاب‌ها و فرستادگان او عهد می‌کنم که اگر از اهل بهشت و شفاعت باشم و اجازه ورود در بهشت را یابم، بدون تو وارد بهشت نشوم».

سپس نفر دوم می‌گوید: «قبول کردم».

باز برادر اول می‌گوید «تمام حقوق برادری به جز حق شفاعت و دعا و دید و بازدید را از تو ساقط کردم».

بدین ترتیب این دو نفر با هم برادر ایمانی یا خواهر ایمانی می‌شوند و باید در دعاها و زیارت‌ها همدیگر را فراموش نکنند.

رجانیوز