چرا گریه بر امام حسین علیهالسلام ثواب دارد؟

نودیها:به هر دلیلی ممکن است کسی نتواند اشک بریزد ولی راه، بسته نیست و می تواند با حالت حزن و اندوه، خود را در خیل عزاداران دستگاه عظیم سیÙ‘دالشهداØ¡ سهیم کند، چه بسا همین کار، مقدÙ‘مه ای برای توفیق اشک ریختن شود.

اجر گریه

روایات فراواتی در باب فضیلت و ثواب گریه بر امام حسین(علیه السلام) وارد شده است. دلیل این همه ثواب و ارزش، چیست؟ احتمال نخست این است که بگوییم اصل گریه کردن و اشک ریختن، ارزش دارد. این احتمال، با روایتی از امام صادق(علیه السلام) رد می شود که فرمودند: کلُّ الÙ’جÙŽزÙŽعِ وÙŽ الÙ’بُکاءِ مÙŽکرُوهÙŒ سِوÙŽی الÙ’جÙŽزÙŽعُ وÙŽ الÙ’بُکاءُ عÙŽلÙŽی الحُسÙŽینِ(علیه‌السÙ‘لام)Ø› هر نالیدن و گریه ای مکروه است، مگر ناله و گریه بر حسین علیه السلام. (بحار الانوار، ج ۴۵، ص۳۱۳) احتمال دیگر آنکهØ› حزن و گریه بر هر امام معصومی چنین ارزشی داشته باشد. گرچه روایاتی در این مورد به دست ما رسیده است، امÙ‘ا هیچکدام به اندازه تØ£کید خود اهل بیت(علیهم السلام) بر گریه بر امام حسین(علیه السلام) نیست. پس باید گریه و عزاداری بر امام حسین(علیه السلام) ویژگی خاصی داشته باشد. در سطور زیر به دنبال کشف این ویژگی هستیم.

کشته اشک؟

امام حسین(علیه السلام) می فرمایند: Ø£نÙŽا قÙŽتیلُ العÙŽبرÙŽهِ، لا یذکرُنی مُؤمِنÙŒ Ø¥لÙŽا استÙŽعبÙŽرÙŽØ› من کشته اشکم. مؤمنی از من یاد نمی کند، جز این که می گرید. (بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۷۹) آنچه در این روایت مهم، توجÙ‘ه انسان را جلب می کند، وجود ارتباط اشک و ایمان با یکدیگر است. اشک بر امام حسین(علیه السلام) و ایمان رابطه ای مستقیم دارند. یعنی ایمان، باعث می شود که انسان بر مصیبت های آن امام غریب اشک بریزد و اساساÙ‹، بحث در مورد گریه مؤمن است و Ø¥لÙ‘ا گریه غیر مؤمن، فایده خاصÙ‘ی ندارد!

اشک بر امام حسین(علیه اسلام)Ø› آب توبه

از سویی، روایات فراوانی نیز دال بر اثر این اشک در بخشش همه گناهان و ورود به بهشت و درجات بالای آخرت وجود دارد. جدا از اینکه این روایات، نشان دهنده مقام بالایی است که خداوند متعال برای امام حسین(علیه السلام) قرار داده است، باید دانست اشک بر آن حضرت به تنهایی، کافی نخواهد بود بلکه باید منجر به تقویت ایمان و اصلاح رفتار شخص، منطبق با دستورات دین اسلام باشد وگرنه، هیچ انسانی بدون تغییر در رفتار و کردار خود در بندگی خدا و عزم بر توبه، شایستگی رحمت خداوند را نخواهد داشت و اصولاÙ‹ این همه از فضایل گریه بر امام حسین(علیه السلام) تنها شامل کسانی خواهد شد که در مسیر بندگی خدا، مصمÙ‘م و عملگرا باشند، نه اینکه از ایمان به خدا و عمل به وظایف شرعی، تنها به گریه در ماه محرÙ‘م روی بیاورند! پس، ابتدا باید تصمیم بر توبه واقعی گرفت، آنگاه با یاد مصیبتهای سیدالشهداØ¡، وجود خود را شستشو داد.  

فضیلت گریه بر سیدالشهداØ¡Ø› سرعت، کیفیÙ‘ت و کمیÙ‘ت

چنانکه بیان شد، آثار بخشش گناهان و ورود در بهشت، در کنار ایمان و اصلاح رفتار معنا دارد! امÙ‘ا نکته اینجاست که بهترین قالب و محمل توبه، اشک بر مصائب امام حسین(علیه السلام) است. امام رضا(علیه السلام) فرمودند: یÙŽا بÙ’نÙŽ شÙŽبیبٍ! اِنÙ’ بÙŽکÙŽیÙ’تÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ الحُسÙŽینِ علیه السÙ‘لام حÙŽتّى تÙŽصیرÙŽ دُمُوعُکÙŽ عÙŽلÙ‰ خÙŽدÙ‘ÙŽیÙ’کÙŽ غÙŽفÙŽرÙŽ اللÙ‘هُ لÙŽکÙŽ کُلÙ‘ÙŽ ذÙŽنÙ’بٍ اÙŽذÙ’نÙŽبÙ’تÙŽهُ صÙŽغیرا کانÙŽ اÙŽوÙ’ کÙŽبیراÙ‹ قÙŽلیلاÙ‹ کانÙŽ اÙŽوÙ’ کثیراÙ‹Ø› اÙ‰ پسر شبیب! اگر بر حسین(علیه السÙ‘لام) آن قدر گریه کنÙ‰ که اشکهایت بر چهره ات جارÙ‰ شود، خداوند همه گناهانت را که مرتکب شده اÙ‰ مÙ‰ آمرزدØ› کوچک باشد یا بزرگ، کم باشد یا زیاد. (امالÙ‰ صدوق، ص۱۱۲) این روایت از میان انبوه روایات در این مورد، به تنهایی، در مورد سرعت، کیفیÙ‘ت و کمیÙ‘ت غفران الهی در وقت گریه بر امام حسین(علیه السلام) گویاست.

مدرسه اشک

سنگینی استثنایی مصائب امام حسین(علیه السلام) و اهل بیت گرامی شان از جهات گوناگون و البتÙ‘ه درسهای فوق العاده ای که در حماسه جاودانه حضرت سیÙ‘د الشهداØ¡(علیه السلام) وجود دارد همه و همه، باعث شده است که گریه بر آن حضرت، قدم نهادن در مدرسه عظیم هدایت باشد. خیمه ای که تباکی خالصانه در آن نیز ارزشمند و گهربار است. به هر دلیلی ممکن است کسی نتواند اشک بریزد ولی راه، بسته نیست و می تواند با حالت حزن و اندوه، خود را در خیل عزاداران دستگاه عظیم سیÙ‘دالشهداØ¡ سهیم کند، چه بسا همین کار، مقدÙ‘مه ای برای توفیق اشک ریختن شود. چنانکه پیامبر گرامی اسلام(صلÙ‘ی الله علیه و آله) می فرمایند: هر که می‌تواند گریه کند، پس بگرید و هر که نتواند، پس در دل خویش حزن قرار دهد و تباکی کند، همانا قلب قساوت گرفته، از خداوند دور است. (بحارالانوار، ج۷۴، ص۷۹) تبیان