ملاقات گروهی از «جنیان» با امام حسین(ع)

 همزمان با حرکت امام حسین(ع) از مدینه به سوی مکه و نیز از آنجا به سوی کوفه و کربلا نه تنها عده‌ای از اصحاب حضرت اعلام آمادگی کردند بلکه گروه‌های زیادی از ملائک و «جنیان» نیز به این دعوت لبیک گفتند. زیرا امام حسین(ع) مانند سایر ائمه(ع) نه تنها امام بر مردم است بلکه امام بر تمام موجودات عوالم هستی نیز است و هر موجود ذی‌شعوری وظیفه دارد در قبال این انوار مقدس رفتار مناسب با شØ£ن و جایگاهشان انجام دهد. نمونه این نصرت‌های الهی را در آیاتی از قرآن در ماجرای غزوات پیامبر(ص) شاهد هستیم آنجا که خداوند می‌فرماید: «لÙŽقÙŽدÙ’ نÙŽصÙŽرÙŽکُمُ اللÙ‘ÙŽهُ فی‏ مÙŽواطِنÙŽ کÙŽثیرÙŽهٍ وÙŽ یÙŽوÙ’مÙŽ حُنÙŽیÙ’نٍ‏ إِذÙ’ Ø£ÙŽعÙ’جÙŽبÙŽتÙ’کُمÙ’ کÙŽثÙ’رÙŽتُکُمÙ’ فÙŽلÙŽمÙ’ تُغÙ’نِ عÙŽنÙ’کُمÙ’ شÙŽیÙ’ئاÙ‹ وÙŽ ضاقÙŽتÙ’ عÙŽلÙŽیÙ’کُمُ الْأَرÙ’ضُ بِما رÙŽحُبÙŽتÙ’ ثُمÙ‘ÙŽ وÙŽلÙ‘ÙŽیÙ’تُمÙ’ مُدÙ’بِرینÙŽØ› ثُمÙ‘ÙŽ Ø£ÙŽنÙ’زÙŽلÙŽ اللÙ‘ÙŽهُ سÙŽکینÙŽتÙŽهُ عÙŽلى‏ رÙŽسُولِهِ وÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ الÙ’مُؤْمِنینÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’زÙŽلÙŽ جُنُوداÙ‹ لÙŽمÙ’ تÙŽرÙŽوÙ’ها وÙŽ عÙŽذÙ‘ÙŽبÙŽ الÙ‘ÙŽذینÙŽ کÙŽفÙŽرُوا وÙŽ ذلِکÙŽ جÙŽزاءُ الÙ’کافِرین»

ترجمه: قطعاÙ‹ خداوند شما را در مواضع بسیارÙ‰ یارÙ‰ کرده است، و نیز در روز «حُنÙŽین»Ø› آن هنگام که شمارِ زیادتان شما را به شگفت آورده بود، ولÙ‰ به هیچ وجه از شما دفع خطر نکرد، و زمین با همه فراخÙ‰ بر شما تنگ شد، سپس در حالÙ‰ که پشت به دشمن‏ کرده بودید برگشتیدØ› آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد، و سپاهیانÙ‰ فرو فرستاد که آنها را نمÙ‰‌‏دیدید، و کسانÙ‰ را که کفر ورزیدند عذاب کرد، و سزاÙ‰ کافران همین بود.» (۲۵ و ۲۶ توبه)

همچنین در آیه۴۰ همین سوره و نیز آیه۹ سوره احزاب نمونه این امدادهای غیبی را می‌بینیم. بنابراین از سنت‌های دیرین خداوند متعال، «امدادهای غیبی» بر پیامبران و اوصیای آن‌ها در مواقع حساس است. این موضوع در ماجرای کربلا و قیام امام حسین(ع) نیز توسط خداوند متعال قرار داده شد تا جایی که گزارش‌های متعددی در روایات اهل‌بیت(ع) در این باره رسیده است. اما رفتاری که امام حسین(ع) در مواجهه با این امدادهای غیبی انجام دادند قابل توجه و تØ£مل است که در ادامه می‌خوانید. شیخ مفید محمÙ‘د بن محمÙ‘د بن نعمان رضÙ‰ اللÙ‘ÙŽه عنه در کتاب مولد النÙ‘بی و مولد الاوصیاØ¡ با سند خود از امام جعفر صادق علیه‌السلام نقل می‌کند که فرمود: گروه‌هایÙ‰ از مؤمنین جنÙ‘ آمدند و عرض کردند: ای مولای ما، ما شیعیان و یاران شماییم هر چه خواهید دستور دهید، اگر دستور بدهÙ‰ که همه دشمنان تو کشته شود و تو از جاÙ‰ خود حرکت نکنÙ‰ ما دستور را اجرا مى‏‌کنیم، حضرت فرمود: خداوند به شما پاداش نیک بدهد، و فرمود: مگر نخوانده‏‌اید قرآنÙ‰ را که به جدم رسول خدا فرود آمده است؟ که می‌فرماید: «قُلÙ’ لÙŽوÙ’ کُنÙ’تُمÙ’ فِی بُیُوتِکُمÙ’ لÙŽبÙŽرÙŽزÙŽ الÙ‘ÙŽذِینÙŽ کُتِبÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’هِمُ الÙ’قÙŽتÙ’لُ إِلى‏ مÙŽضاجِعِهِم‏؛ اگر در میان خانه‏‌هاÙ‰ خود باشید آنکه مرگ بر ایشان مقدر شده است بسوÙ‰ بستر مرگ خویش می‌روند. _{(اثر عبدالحمیدقدیریانØ›مهاجرا الی اللهØ› ندای کوچ کاروان، عالم را فرا گرفته استØ› هÙŽل منِ ناصر ینصُرنی؟و در این میان، چه کسانی ندای نور را لبیک خواهند گفت؟)} (و گذشته از این) اگر من در هر و وطن خود بمانم پس این مردم نگونسار به چه وسیله‌ای آزمایش شوند؟ و چه‏ کسÙ‰ در قبر من جاÙ‰ گزین خواهد شد؟ جایÙ‰ که خداوند، آن روز که بساط زمین را گسرتد آن جاÙ‰ را براÙ‰ من برگزید و پناه‏گاه شیعیان و دوستان ما قرار داد تا عمل‌ها و نمازهایشان آنجا پذیرفته شود و دعایشان مستجاب شود و شیعیان ما آنجا سکونت کنند تا در دنیا و آخرت در امان باشند ولÙ‰ شما روز شنبه که روز عاشورا است حاضر شوید (و در روایت دیگر روز جمعه است) روزÙ‰ که من در پایان آن روز کشته خواهم شد و پس از کشته شدن من، دشمنان من به دنبال ریختن خون کسÙ‰ از عائله و فامیل و برادران و خاندان من نخواهند بود و سر بریده من نزد یزید بن معاویه فرستاده خواهد شد. جنÙ‘یان گفتند: اÙ‰ دوست خدا و فرزند دوست خدا به خدا قسم اگر نه این بود که دستورات تو لازم‌الاجراست و ما را به مخالفت آن راهÙ‰ نیست، در این مورد مخالفت می‌کردیم و همه دشمنان تو را پیش از آنکه دسترسÙ‰ به تو پیدا کنند مى‏‌کشتیمØ› فرمود: به خدا قسم ما به این کار از شما تواناتریم «و لکن مرحله‌‏اÙ‰ است آزمایشÙ‰ تا راه براÙ‰ هر کس که هلاک شود و یا زندگÙ‰ جاوید یابد روشن و نمایان شودØ› لِیÙŽهÙ’لِکÙŽ مÙŽنÙ’ هÙŽلÙŽکÙŽ عÙŽنÙ’ بÙŽیِّنÙŽهٍ وÙŽ یÙŽحÙ’یى‏ مÙŽنÙ’ حÙŽیÙ‘ÙŽ عÙŽنÙ’ بÙŽیِّنÙŽه(انفال۴۲)» تسنیم