ذکری برای غیبت نکردن

در روایات وارد است که روزی یکی از اولیاØ¡ به الیاس و خضر علیهم السÙ‘لام شکایت کرد که مردم بسیار غیبت می کنند و حال آن که غیبت از گناهان کبیره است و هر چقدر آن ها را نصیحت می کنم و از غیبت کردن منع می نمایم سخن مرا نمی شنوند و آن عمل قبیح را ترک نمی کنند. حضرت الیاس علیه السÙ‘لام فرمود: چاره این کار آن است که هر کس وارد مجلس شد به او بگو که بگوید: «بِسمِ الله الرÙ‘ÙŽحمنِ الرÙ‘ÙŽحیمِ وÙŽ صÙŽلÙ‘ی اللهُ عÙŽلی مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ وÙŽ آلِ مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ» که در این صورت خداوند ملکی را بر اهل آن مجلس موکÙ‘ل می گرداند که هرگاه کسی شروع به غیبت نماید آن ملک او را از آن باز دارد و از حق تعالی سؤال نماید تا آن قوم را از غیبت کردن نگاه دارد.(۱) همچنین حضرت خضر علیه السÙ‘لام فرمود: چون کسی در وقت بیرون رفتن از مجلس بگوید «بِسمِ اللهِ الرÙ‘ÙŽحمنِ الرÙ‘ÙŽحیمِ وÙŽ صÙŽلÙ‘ی الله عÙŽلی مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ وÙŽ آلِ مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ» حق تعالی ملکی را می فرستد تا آن که نگذارد که اهل آن مجلس غیبت او را نمایند.(۲) منبع : جام نیوز پی نوشت ها: ۱. وسائل الشیعه، ج۷، ص۳۴۲. ۲. عرفان و عبادت، ص۳۵۵