تحلیلی جامع از جزییات تکان دهنده توافق وین و قطعنامه ۲۲۳۱/ هیچ تحریمی به معنای واقعی کلمه «لغو» نمی شود/ چگونه ایران استثاØ¡ بودنش را در جهان پذیرفت؟
گروه سیاسی- رجانیوز: کاهش و رفع تحریم Âها، بهانه و دلیل اصلی دولت یازدهم برای مذاکره با آمریکا و کشورهای۱+۵ بود و پس از Â اعلام توافق جامع ایران با ۱+۵ و صدور قطعنامه ۲۲۳۱، رئیس جمهور و وزارت خارجه برداشته شدن تحریمÂهای ظالمانه را یکی از دستاوردهای این توافق و قطعنامه عنوان کرده و این را برای دولت و ملت یک پیروزی بزرگ دانستند.
دانلود پاورپوینت بررسی جامع برجام.pdf
Presentation of JCPOA and ۲۲۳۱ UNSC Resolution.zip
به گزارش رجانیوز، با سپری شدن تب ناشی از فضاسازیÂ های تبلیغاتی و کاذب درباره توافق وین و قطعنامه ۲۲۳۱، تØ£مل دقیق و ارزیابی مسئولانه این دو سند که در روند حرکت کشور نقش تاریخی و سرنوشتÂ سازی خواهند داشت، ضرورتی انکارناپذیر است. بیÂ تردید تصمیمÂگیری صحیح و مبتنی بر حجت شرعی در صورتی برای مسئولان کشور و نمایندگان ملت ممکن خواهد بود که آگاهی و اشراف خدشهÂ ناپذیری بر محتوای این دو سند داشته باشند. امروز علاوه بر آزمایش و تکلیف الهی که پیش روی همه قرار دارد، تاریخ نیز اتفاقی را ثبت خواهد کرد که ملاک قضاوت آیندگانÂ درباره ما خواهد بودØ› همانگونه که ما درباره تاریخ گذشته قضاوت میÂکنیمØ› برخی را با تحسین و برخی را با لعن و نفرین. در این نوشته تلاش شده است به این وظیفه الهی و تاریخی عمل شود.

مقدمه
آنچه در سرآغاز متن برنامه جامع مشترک اقدام جلب توجه میÂکند و سئوالÂ های گوناگونی را به ذهن متبادر میÂسازد، این است که ایران در پیشگاه ۱+۵ که خودشان دارای سلاح هسته Âای و تعداد زیادی کلاهک هستهÂ ای و تسلیحات کشتار جمعی هستند و در این زمینه متهم هستند و باید به ایران و جهان پاسخ بدهند، متعهد میÂشود که تحت هیچ شرایطی به دنبال بمب هستهÂ ای نرود!
Iran reaffirms that under no circumstances will Iran ever seek, develop or acquire any nuclear weapons.
با نگاهی به متن برنامه جامع مشترک اقدام (JCPOA) و متن قطعنامه ۲۲۳۱، به نظر میÂرسد سازوکارهایی که آمریکا و ۱+۵ در این دو سند گنجانده Âاند، بسیار حسابÂ شده و آینده Âنگرانه استØ› به گونه Âای که تعهدات و محدودیتÂهای ایران به دقت ترسیم شده و باید در زمان مقرر انجام شود ولی تعهدات طرف مقابل غالباÙ‹ به صورت مبهم و مشروط به راستی Âآزمایی آژانس ذکر شده است. به علاوه اینکه اصل «همزمانی» در اجرای متقابل تعهدات در برنامه جامع مشترک اقدام و قطعنامه رعایت نشده است.
قطعنامه ۲۲۳۱ حداقل تا ۱۰ سال پس از تاریخ پذیرش برنامه جامع مشترک اقدام برقرار استØ› در حالیکه دوره زمانی برنامه جامع مشترک اقدام ۸ سال است، یعنی حتی پس از اجرای ۸ ساله برنامه جامع مشترک اقدام Â توسط ایران، قطعنامه ۲ سال دیگر ادامه دارد تا از ماهیت منحصراÙ‹ صلح Âآمیز برنامه هستهÂ ای ایران اطمینان حاصل کند.
نکته مهم دیگر این است که برای این دو سند «زمان پایان» وجود ندارد. در برنامه جامع مشترک اقدام Â بر «اجرای کامل» و «اجرای موفق» تØ£کید شده که معیار روشنی و قطعی برای آنها وجود ندارد و حتی در صورت اجرای کامل و موفق برنامه جامع مشترک اقدام، منجر به اعتماد شورای امنیت به ماهیت منحصراÙ‹ صلح Âآمیز برنامه هستهÂای ایران نخواهد شد و عادی شدن پرونده ایران در هالهÂ ای از ابهام قرار خواهد داشت.
زیرساختÂهای قوانین تحریم اروپا و آمریکا و بسترÂ قطعنامهÂ های قبلی شورای امنیت نیز حفظ خواهد شد تا در زمانی که به تشخیص هر یک از کشورهای ۱+۵ لازم باشد، دوباره برای تنبیه ایران به کار گرفته شوند.
بعد از صدور قطعنامه ۲۲۳۱، تعهدات ایران در برنامه جامع مشترک اقدام، جنبه بینÂ المللی پیدا کرده و همه Âی کشورها باید در مناسبات خود با ایران نسبت به مفاد این قطعنامه پایبند باشند.
نکته کلیدی دیگر این است که ایران باید تمام درخواستÂ های آژانس بین Âالمللی انرژی اتمی را بپذیرد و دست آژانس برای هر نوع درخواستی باز است و ایران ملزم است که به طور کامل با آژانس همکاری نماید تا آژانس درباره راستی Âآزمایی فعالیتÂهای ایران اظهار نظر کند.
در بند عملیاتی ۲۷ قطعنامه تØ£کید شده است که ساز وکار برنامه جامع مشترک اقدام Â فقط مختص ایران است و سایر کشورها میÂتوانند طبق حقوق و تکالیف خود در NPT عمل کنند و به صراحت ایران یک استثنا در مناسبات بینÂالمللی معرفی شده استØ› لذا به نظر میÂرسد آمریکا و ۱+۵ علاوه بر محدودیتÂها و محرومیتÂ هایی که به ایران تحمیل کردهÂاند، از هیچ فرصتی برای «تحقیر جهانی ایران» صرف Âنظر نکرده و نخواهند کرد:
۲۷. Decides that all provisions contained in the JCPOA are only for the purposes of its implementation between the E۳/EU+۳ and Iran and should not be considered as setting precedents for any other State or for principles of international law and the rights and obligations under the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons and other relevant instruments, as well as for internationally recognized principles and practices
بر مبنای برنامه جامع مشترک اقدامÂ و قطعنامه ۲۲۳۱، برنامه هسته Âای از این پس دیگر «حقی» برای ایران نیست بلکه «مجوÙ‘زی» تعریف شده، محدود و کنترل Âشده از سوی قدرتÂهاست. طبق قطعنامه ۲۲۳۱ و برنامه جامع مشترک اقدام، ایران حق غنیÂ سازی و تحقیق و توسعه Âی غنی Âسازی نداردØ› مگر در مواردی که اجازه داده شده است:
Iran envisions that this JCPOA will allow it to move forward with an exclusively peaceful, indigenous nuclear programme, in line with scientific and economic considerations, in accordance with the JCPOA, and with a view to building confidence and encouraging international cooperation. In this context, the initial mutually determined limitations described in this JCPOA will be followed by a gradual evolution, at a reasonable pace, of Iran’s peaceful nuclear programme, including its enrichment activities, to a commercial programme for exclusively peaceful purposes, consistent with international non-proliferation norms.
The E۳/EU+۳ envision that the implementation of this JCPOA will progressively allow them to gain confidence in the exclusively peaceful nature of Iran’s programme. The JCPOA reflects mutually determined parameters, consistent with practical needs, with agreed limits on the scope of Iran’s nuclear programme, including enrichment activities and R&D. The JCPOA addresses the E۳/EU+۳’s concerns, including through comprehensive measures providing for transparency and verification.
A: ۱.Iran’s long term plan includes certain agreed limitations on all uranium enrichment and uranium enrichment-related activities including certain limitations on specific research and development (R&D) activities for the first ۸ years, to be followed by gradual evolution, at a reasonable pace, to the next stage of its enrichment activities for exclusively peaceful purposes, as described in Annex I. Iran will abide by its voluntary commitments, as expressed in its own long-term enrichment and enrichment R&D plan to be submitted as part of the initial declaration for the Additional Protocol to Iran’s Safeguards Agreement.
در مقدمه برنامه جامع مشترک اقدام، ماهیت برنامه Âی هسته Âای ایران از «صنعتی» به «تجاری»Â تغییر یافته استØ› لذا به نظر میÂرسد از این پس منطق حاکم بر وجود و توسعه فعالیتÂها و تØ£سیسات هسته ای ایران منحصراÙ‹ «نیاز عملی و بالفعل» و «صرفه Âی اقتصادی» خواهد بود و نه موضوعاتی چون «خودباوری علمی»، «پیشرفت صنعتی» و «بازدارندگی». در نتیجه عملاÙ‹ بسیاری از فعالیتÂهای هسته Âای یا اکنون تعطیل و برچیده میÂشوند و یا در آینده حذف و برچیده خواهند شد و عملاÙ‹ برنامه Âی هسته ای فقط برای «ویترین» و «حفظ آبرو» در مواردی با توافق و اجازه Âی ۱+۵، ادامه خواهد یافت که فقط برای کشور هزینه خواهد داشت.
آینده تحریمÂها
از متن این دو سند چنین فهم میÂشود که زیرساخت و ریل Âگذاری تحریم علیه ایران چه در اروپا در قالب «Council Decision»، چه در آمریکا در قالب «قوانین کنگره» و چه در شورای امنیت در قالب قطعنامهÂ های قبلی حفظ خواهد شد. لذا در واقع تحریمÂها تعلیق میÂشوند و نه لغوØ› و تعلیق تحریمÂها، تدریجاÙ‹ و مشروط بهÂ راستیÂ آزمایی آژانس خواهد بود. به علاوه بحث کاسته شدن فشار تحریمÂها و تعلیق آنها صرفاÙ‹ شامل موارد مرتبط با هسته ای ایران بوده و غالباÙ‹ در حوزه دستورالعملÂ و مقررات اجرایی و خاتمه دادن به اجرای مفاد، خواهد بود. چنانچه در برنامه جامع مشترک اقدام (JCPOA) ملاحظه می شود:
The JCPOA will produce the comprehensive lifting of all UN Security Council sanctions as well as multilateral and national sanctions related to Iran’s nuclear  programme, including steps on access in areas of trade, technology, finance, and energy
۱۸. The UN Security Council resolution endorsing this JCPOA will terminate all provisions of previous UN Security Council resolutions on the Iranian nuclear issue - ۱۶۹۶ (۲۰۰۶), ۱۷۳۷ (۲۰۰۶), ۱۷۴۷ (۲۰۰۷), ۱۸۰۳ (۲۰۰۸), ۱۸۳۵ (۲۰۰۸), ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) and ۲۲۲۴ (۲۰۱۵) – simultaneously with the IAEA-verified implementation of agreed nuclear-related measures by Iran and will establish specific restrictions, as specified in Annex V.۱
۱۹. The EU will terminate all provisions of the EU Regulation, as subsequently amended, implementing all nuclear-related economic and financial sanctions, including related designations, simultaneously with the IAEA-verified implementation of agreed nuclear-related measures by Iran as specified in Annex V, which cover all sanctions and restrictive measures in the following areas, as described in Annex II.
۲۱. The United States will cease the application, and will continue to do so, in accordance with this JCPOA of the sanctions specified in Annex II to take effect simultaneously with the IAEA-verified implementation of the agreed nuclear-related measures by Iran as specified in Annex V. Such sanctions cover the following areas as described in Annex II.
نکته اساسی درباره Âی تحریمÂهای آمریکا این است که دولت آمریکا در خصوص رفع تحریمÂهای ثانویهÂ ی آمریکا که وزن عمده را از مجموعهÂ ی تحریمÂها دارند، تعهد قطعی نداده است. بر اساس ماده ۲۳ برنامه جامع مشترک اقدام Â و ماده ۲۱ ضمیمه ۵ برنامه جامع مشترک اقدام، آمریکا متعهد به لغو تحریمهای ثانویه هستهای آمریکا (موضوع برنامه جامع مشترک اقدام ) بعد از ۸ سال از اجرای تعهدات ایران نیست. آمریکا متعهد شده که برای لغو این تحریمها از طریق تعامل با کنگره تلاش کند. با توجه به اینکه تحریمهای ثانویه کنگره آمریکا صرفا هسته ای نیست، احتمال بسیار ناچیزی برای لغو این تحریمÂها وجود دارد:
تعلیق تحریم سوئیفت اروپا نیز تا حداقل ۸ سال بعد (روز انتقال) و حداقل ۱۰ سال بعد (روز خاتمه قطعنامه شورای امنیت) میÂتواند امتداد داشته باشدØ› چنانچه در صفحه ۱۴ قطعنامه ۲۲۳۱ آمده است:The United States will:
۲۱. Seek such legislative action as may be appropriate to terminate, or modify to effectuate the termination of, the statutory sanctions set forth in Sections ۴.۱-۴.۵, ۴.۷ and ۴.۹ of Annex II;
The EU will terminate all provisions of the EU Regulation, as subsequently amended, implementing all nuclear-related economic and financial sanctions, including related designations, simultaneously with the IAEA-verified implementation of agreed nuclear-related measures by Iran as specified in Annex V, which cover all sanctions and restrictive measures in the following areas, as described in Annex II:
iv. Supply of specialised financial messaging services, including SWIFT, for persons and entities set out in Attachment ۱ to Annex II, including the Central Bank of Iran and Iranian financial institutions;
سایر تحریم های به بهانه اتهام تروریسم، پولشویی، امنیت ملی و نقض حقوق بشر آمریکا باقی میÂماندØ› بلکه به اذعان بسیاری از مقامات آمریکا، تحریمÂها روی این موضوعات منتقل گردیده و این تحریمÂ ها تشدید خواهد شد تا محملی برای تحمیل خواستهÂ های آمریکا و غرب به ایران باشد.
توجه به نمودار ذیل وزن تحریمÂ های غیرهسته Âای را به خوبی نشان میÂدهد:

بازگشتÂ پذیری تحریمÂها
طبق ماده ۱۸ ضمیمه ۵ برنامه جامع مشترک اقدام، تحریمهای سازمان ملل (قطعنامههای ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳ و ۱۹۲۹) بعد از اینکه اجرای تعهدات ایران از سوی آژانس انرژی اتمی راستی آزمایی شد (در روز اجرا)، خاتمه مییابد. البته خاتمه تحریمÂ ها مشروط است و امکان بازگشت پذیری در صورت نقض تعهدات ایران را دارد:
۱۸. In accordance with the UN Security Council resolution endorsing this JCPOA, the provisions imposed in UN Security Council resolutions ۱۶۹۶ (۲۰۰۶), ۱۷۳۷ (۲۰۰۶), ۱۷۴۷ (۲۰۰۷), ۱۸۰۳ (۲۰۰۸), ۱۸۳۵ (۲۰۰۸), ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) and ۲۲۲۴ (۲۰۱۵) will be terminated subject to re-imposition in the event of significant non-performance by Iran of JCPOA commitments, and specific restrictions, including restrictions regarding the transfer of proliferation sensitive goods will apply.
 ماده ۱۲ قطعنامه ۲۲۳۱ به گونهای طراحی شده که امکان بازگشت سریع همه تحریمهای سازمان ملل با کوچکترین بهانه گیری آمریکاییÂها و هر یک از کشورهای ۱+۵ در قبال تعهدات ایران، عملی است. با اعتراض یک کشور از ۱+۵ به عدم اجرای تعهدات ایران در برنامه جامع مشترک اقدام، در فاصله حداکثر ۶۰ روز، با طی کردن مسیر ظاهری، رجوع به کمیسیون های کارشناسان، وزرای خارجه، مشورتی و سرانجام رجوع به شورای امنیت، تمام تحریم ها بازمی گردد.
نکته عجیب این است که به نظر میÂرسد نتیجه فرایندهای طراحی شده در بندهای ۱۱،۱۲و۱۳ قطعنامه ۲۲۳۱ این خواهد بود که چنانچه ایران به عدم اجرای تعهدات برنامه جامع مشترک اقدام توسط طرف غربی اعتراض کند، باید همان مسیر کمیسیونÂها و شورای امنیت را طی کند و با توجه به اینکه این ۵ کشور طرف مقابل اعضای دائمی شورای امنیت هستند و حق وتو دارند، سرانجام عملاÙ‹ تحریمÂها علیه ایران بازمیÂگرددØ› یعنی عدم اجرای تعهد طرف مقابل و اعتراض ایران، موجب تنبیه ایران خواهد شد!
۱۱. Decides, acting under Article ۴۱ of the Charter of the United Nations, that, within ۳۰ days of receiving a notification by a JCPOA participant State of an issue that the JCPOA participant State believes constitutes significant non-performance of commitments under the JCPOA, it shall vote on a draft resolution to continue in effect the terminations in paragraph ۷ (a) of this resolution, decides further that if, within ۱۰ days of the notification referred to above, no Member of the Security Council has submitted such a draft resolution for a vote, then the President of the Security Council shall submit such a draft resolution and put it to a vote within ۳۰ days of the notification referred to above, and expresses its intention to take into account the views of the States involved in the issue and any opinion on the issue by the Advisory Board established in the JCPOA;
۱۲. Decides, acting under Article ۴۱ of the Charter of the United Nations, that, if the Security Council does not adopt a resolution under paragraph ۱۱ to continue in effect the terminations in paragraph ۷ (a), then effective midnight Greenwich Mean Time after the thirtieth day after the notification to the Security Council described in paragraph ۱۱, all of the provisions of resolutions ۱۶۹۶ (۲۰۰۶), ۱۷۳۷ (۲۰۰۶), ۱۷۴۷ (۲۰۰۷), ۱۸۰۳ (۲۰۰۸), ۱۸۳۵ (۲۰۰۸), and ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) that have been terminated pursuant to paragraph ۷ (a) shall apply in the same manner as they applied before the adoption of this resolution, and the measures contained in paragraphs ۷, ۸ and ۱۶ to ۲۰ of this resolution shall be terminated, unless the Security Council decides otherwise;
۱۳. Underscores that, in the event of a notification to the Security Council described in paragraph ۱۱, Iran and the other JCPOA participants should strive to resolve the issue giving rise to the notification, expresses its intention to prevent the reapplication of the provisions if the issue giving rise to the notification is resolved, decides, acting under Article ۴۱ of the Charter of the United Nations, that if the notifying JCPOA participant State informs the Security Council that such an issue has been resolved before the end of the ۳۰-day period specified in paragraph ۱۲ above, then the provisions of this resolution, including the terminations in paragraph ۷ (a), shall remain in effect notwithstanding paragraph ۱۲ above, and notes Iran’s statement that if the provisions of previous resolutions are applied pursuant to paragraph ۱۲ in whole or in part, Iran will treat this as grounds to cease performing its commitments under the JCPOA;
سازوکار طراحی شده در توافق وین و قطعنامه ۲۲۳۱ برای بازگشتÂ پذیری تحریمÂها، به نحو سهل و سریع در دسترس ۱+۵ و آمریکا قرار دارد. در حالیکه بازگشتÂ پذیری فعالیتÂهای هستهÂ ای و روند پیشرفت قبلی ایران، با توجه به برچیده شدن زیرساختÂهای اصلی و آسیب دیدن منابع انسانی در هاله Âای از ابهام است.
میزان رعایت خطوط قرمز نظام در موضوع تحریم Âها
طبق بیانات مقام معظم رهبری، خطوط قرمز نظام عبارتند از:
۱.     تمامی تحریمهای اقتصادی باید رفع شود و نه بخشی از تحریمÂها.
۲.     تحریمهای بانکی و مالی باید در روز امضای توافق برداشته شود و نه در زمانهای آتی.
۳.     تحریمها باید یکجا برداشته شود و نه به طور تدریجی.
۴.     تحریمها باید لغو شود و نه تعلیق.
۵.     لغو تحریمها باید همزمان و متناظر با شروع اجرای تعهدات ایران باشد و نه بعد از اتمام تعهدات و راستی آزمایی آژانس.
اما آنچه با بررسی سند برنامه جامع مشترک اقدام Â و قطعنامه ۲۲۳۱Â به دست می ÂآیدØ› عبارت است از:
۱-Â Â Â تحریمÂها لغو نمیÂشوند بلکه بخشی از تحریمÂها که مرتبط با هستهÂ ای هستند، «تعلیق تدریجی مشروط به راستی Âآزمایی» میÂشوند.
۲-Â Â Â هیچیک از تحریمهای سازمان ملل، اروپا و آمریکا در روز امضا رفع نمیشود.
۳-Â Â Â تعلیق تحریمهای فوق یکباره و تدریجی و در مقاطع مختلف است. (روز اجرا، روز انتقال و ...)
۴-Â Â Â تحریمهای آمریکا و اروپا تعلیق میÂشود و نه لغو.
۵-Â Â Â تعلیق تحریمهای فوق منوط به اجرای تمامی تعهدات ایران (تعهدات موضوع پیوست یک برنامه جامع مشترک اقدام) و راستی آزمایی آن از سوی آژانس است. به عبارت دیگر ایران شروع کننده و ریسک Âپذیر است و هیچ یک از اقدامات ایران متناظر با اقدامات طرف مقابل نیست.
آینده صنعت هسته Âای ج.ا. ایران
_غنیÂ سازی
·       غنی سازی محدود در ایران در چارچوب زمانی برنامه جامع مشترک اقدام مجاز بوده و بعد از این دوره زمانی باید مذاکرات جدیدی برای غنی سازی در ایران انجام شود. طبق برنامه بلندمدت، برای ۱۵ سال، فعالیتÂهای مرتبط با غنی سازی ایران فقط در نطنز و در سطح کمتر از ۳.۶۷ درصد انجام میÂشود.
۲۸. Iran will keep its level of uranium enrichment at up to ۳.۶۷ percent for ۱۵ years.
·       غنی Âسازی ۵ و ۲۰ درصد در فردو تعطیل میÂشود. سایت فردو تغییر ماهیت میÂدهد و از یک سایت غنی سازی به یک سایت تحقیقاتی با ۲ زنجیره سانتریفیوژهای IR-۱ تبدیل میÂشود و زیرساختÂهای مازاد بر این، از فردو برچیده میÂشود. به مدت ۱۵ سال، ایران در فردو، فعالیت های غنی سازی اورانیوم و تحقیق و توسعه مربوط به غنی سازی اورانیوم نخواهد داشت و هیچÂگونه مواد هسته Âای نگهداری نخواهد کرد.
·       ایران ذخیره اورانیوم غنی شده خود را تا حد ۳۰۰ کیلوگرم با غنای تا ۳.۶۷ درصد نگاه خواهد داشت. ۹۷۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده مازاد ایران نیز یا تا سطح اورانیوم طبیعی رقیق میÂشود و یا فروخته شده و در ازای آن اورانیوم طبیعی (!) تحویل گرفته میÂشود. (Annex I-۵۶,۵۷ برنامه جامع مشترک اقدام)
_ سانتریفیوژ
·       در طی سال ۱۰ ایران شروع به «از رده خارج کردن» سانتریفیوژ IR-۱ خواهد کرد!
A: ۲. Iran will begin phasing out its IR-۱ centrifuges in ۱۰ years.
·        ایران بعد از سال ۸.۵  از برجما صرفاÙ‹ میÂتواند با سانتریفیوژهایIR-۸  و IR-۶ زنجیرهÂهاÂی کوچک و میانی (دارای حداکثر۳۰ ماشین) ایجاد نماید.
·        نکته کلیدی این است که زنجیره های کوچک و میانی توانایی غنی سازی صنعتی ندارند و این غنیÂسازی در حد تحقیقاتی خواهد بود که مقصود از آن جمع کردن مواد غنی شده نیست بلکه هدف آن آزمایشگاهی است.
۳۷. Iran will continue testing of the IR-۶ on single centrifuge machines and its intermediate cascades and will commence testing of up to ۳۰ centrifuge machines from one and a half years before the end of year ۱۰. Iran will proceed from single centrifuge machines and small cascades to intermediate cascades in a logical sequence.
۳۸. Iran will commence, upon start of implementation of the JCPOA, testing of the IR-۸ on single centrifuge machines and its intermediate cascades and will commence the testing of up to ۳۰ centrifuges machines from one and a half years before the end of year ۱۰. Iran will proceed from single centrifuges to small cascades to intermediate cascades in a logical sequence.
·       طبق بند A-۴ برنامه جامع مشترک اقدام، ایران در صورتی که نیاز عملی بالفعل داشته باشد (…are needed…) میÂتواند نسبت به تولید IR-۶ و IR-۸ اقدام کند.
۴. As Iran will be phasing out its IR-۱ centrifuges, it will not manufacture or assemble other centrifuges, except as provided for in Annex I, and will replace failed centrifuges with centrifuges of the same type. Iran will manufacture advanced centrifuge machines only for the purposes specified in this JCPOA. From the end of the eighth year, and as described in Annex I, Iran will start to manufacture agreed numbers of IR-۶ and IR-۸ centrifuge machines without rotors and will store all of the manufactured machines at Natanz, under IAEA continuous monitoring until they are needed under Iran's long-term enrichment and enrichment R&D plan.
بعد از سال ۸ اجرای برجام، از سال ۸ تا ۱۰ ایران مجاز است صرفاÙ‹ سالانه ۲۰۰ ماشین IR-۸ و IR-۶بدون روتور بسازد. بعد از سال ۱۰ ایران مجاز است سانتریفیوژهای کامل را با همین نرخ (حداکثر ۲۰۰ تا در سال از هر کدام) برای نیازهای غنیÂسازی و نیازهای تحقیق و توسعه غنیÂسازی (طبق برنامه توافق شده) بسازد. ایران این ماشینÂها را در نطنز در محلی در روی زمین و تحت نظارت مستمر آژانس تا وقتی که آنها برای سرهمÂبندی طبق برنامهÂÂÂی غنی Âسازی و تحقیق و توسعهÂ ی غنی Âسازی مورد نیاز شوند (Annex I-K۶۳ برنامه جامع مشترک اقدام).
_ راکتور آب سنگین
·       ایران به طور دائم از داشتن راکتور آب سنگین محروم میÂشود و راکتور کنونی آب سنگین اراک (که تجربه سوخت سازی و آزمایشÂهای راکتور را به کشور میÂدهد) به راکتوری تحقیقاتی با نصف توان گذشته (از ۴۰ مگاواتی به۲۰ مگاواتی) تبدیل میÂشود. همچنین محفظ فولادی با گرید هستهÂای در راکتور آب سنگین اراک بیرون کشیده شده و با بتن پر میÂشود.
·       تØ£سیسات راکتور آب سبک بدون غنیÂسازی و با تØ£مین سوخت از طریق خرید از خارج کشور خواهد بود.
·       محدود شدن تولید پولوتونیوم و محرومیت دائمی از استفاده از این محصول در صنایع راهبردی هسته ای، پزشکی، فضایی و ...
_سوخت هستهÂ ای
·       ج.ا. ایران به طور دائمی و نامحدود از تولید قرص سوخت، میلهÂی سوخت و مجتمع سوخت با اورانیوم طبیعی که در راکتور آب سنگین مورد استفاده قرار میÂگیرد، محروم خواهد شد.
·       کارگروه فنی که کمیسیون مشترک برای توانمندسازی ایران برای سوخت هستهÂای تشکیل داده است، «معیارهای فنی عینی»Â را تعریف میÂکند. آژانس نیز فرایند ساخت هر نوع سوخت در ایران را پایش میÂکند تا با معیارهای کارگروه فنی منطبق باشد. (Annex I-۵۹ برنامه جامع مشترک اقدام )
·       پس از مصرف سوخت ۲۰ درصد موجود در راکتور تحقیقاتی تهران (TRR)، ایران باید هر گونه سوخت اضافی مورد نیاز برای راکتور تحقیقاتی تهران را از بازارهای جهانی خریداری کند (A-۷ برجام). محمولهÂهای سوخت برای راکتور تهران ۵ کیلویی است که بعد از تØ£یید مصرف مورد قبول آن توسط آژانس، ۵ کیلوی بعدی قابل تحویل به ایران است (Annex I-۶۰ برنامه جامع مشترک اقدام ). البته تجربه بیانیه تهران و بحث تبادل سوخت نشان میÂدهد که چون تولید و معامله این میزان سوخت ۲۰% غنی شده برای هیچ کشوری مقرون به صرفه نیست، کسی حاضر با انعقاد قراداد با ایران نمیÂشود. ضمن اینکه بحث همزمانی تبادل سوخت هم مطرح است.
·       در انتهای بند A-۷ برجام، گفته شده است که پس از عملیاتی شدن بانک سوخت آژانس در قزاقستان ایران نیاز خود به سوخت را میÂتواند از این بانک تØ£مین کند. که به نظر میÂرسد با ایجاد بانک سوخت نیاز و حق غنیÂسازی در کشور اساساÙ‹ انکار شود.
_ بازفرآوری
·       ایران به مدت ۱۵سال، و بدون داشتن قصدی برای بعد از آن (محرومیت دائمی)، وارد فعالیت های مربوط به بازفرآوری سوخت مصرف شده یا فعالیت های مربوط به تحقیق و توسعه بازفرآوری سوخت مصرف شده نخواهد شد. ایران سوختÂهای مصرف شده را با رعایت قوانین ملی سایر کشورها به بیرون کشور میÂفرستد.
تعطیلی درازمدت تولید سانتریفیوژ و قطعات و تجهیزات غنیÂسازی و ... موجب تعطیلی بسیاری از کارخانهÂهای صنعت هستهÂ ای و از دست رفتن نیروهای انسانی متخصص فعال در این حوزه میÂگردد.
وضعیت موشکی و تسلیحاتی ایران
·       در بند ۳ و ۴ از ضمیمه B قطعنامه ۲۲۳۱ (صص ۹۹- ۱۰۰) حداقل برای ۸ سال فعالیتÂهای مرتبط با موشکÂهای بالستیک برای ایران ممنوع است و فعالیتÂهای موشکی ایران تحت رژیم کنترل فناوری موشکی (MTCR) مجاز خواهد بود. تحریمÂهای تسلیحاتی نیز حداقل تا ۵ سال دیگر ادامه دارد و بعد از آن نیز صرفاÙ‹ با مجوز شورای امنیت و در سازوکار تعریف شده این شورا، همکاری تسلیحاتی با ایران ممکن خواهد بود. خرید کلیه اقلام با کاربرد دوگانه صرفاÙ‹ از کانال کمیسیون ویژه بینÂالمللی و با کسب مجوز «مورد به مورد» از شورای امنیت سازمان ملل ممکن خواهد بود. ایران در هر جای دنیا باید اجازه بازرسی محمولهÂهایش را به کشورها بدهد و کشور فروشنده نیز متعهد است که نظارت نماید تا این اقلام در زمینه های مجاز در ایران استفاده شود.
·       دو ادعایی که دولت درباره قطعنامه شورای امنیت مطرح میÂکند این است که اولاÙ‹- این قطعنامه خطر موجود در قطعنامه ۱۹۲۹ را از کشور رفع کردØ› ثانیاÙ‹- کشور را از ذیل فصل ۷ منشور ملل متحد خارج کرد. متØ£سفانه باید گفت که هر دو ادعای فوق نادرست استØ› چرا که اولاÙ‹، قطعنامه ۲۲۳۱ در مواردی از قطعنامه ۱۹۲۹ بدتر استØ› از جمله استمرار بیشتر تحریمÂهای موشکی و تسلیحاتی در ۲۲۳۱ و عدم به رسمیت شناختن حق غنی Âسازی در ۲۲۳۱ در حالیکه ۱۹۲۹ حق غنی سازی ایران را به رسمیت میÂشناسد ولی خواستار تعلیق آن و حل و فصل مسائل با آژانس میÂشود. ثانیاÙ‹، در قطعنامه ۲۲۳۱، ۱۰ مرتبه به ماده ۴۱ فصل ۷ منشور اشاره شده و امکان رفتن تحت ماده ۴۲ فصل ۷ منشور به دلیل نقض قطعنامه توسط ایران کاملاÙ‹  قابل تصور است..
منبع :رجانیوز
💬 دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.